W wiadomości news:1188899230.20050314111409@nie.pisz.tu Jan Kowalski
<J...@n...pisz.tu> pisze:

>> 80% pracowników rozeszło się w ciągu może 2h. I spotkaliśmy się
>> wszyscy na rynku we Wrocku przy piwie,
> Błąd w sztuce - takie imprezy organizuje się w miejscu, gdzie
> nie ma się gdzie rozejść ;), a jednocześnie w takim, żeby ktoś, kto
> nie ma ochoty brać udziału w zorganizowanej "terapii grupowej',
> mógł po prostu spędzić czas na wypoczynku.
To było, jak pisałem sporo lat temu. Organizatorzy pewnie podchwycili
bezkrytycznie gdzieś zasłyszany pomysł, że jak się z personelem zaimprezuje,
to potem jest fajnie, więc tak zrobili ;)

> W średniej firmie, gdzie pracuje mój znajomy (Niemcy), coroczne
> spotkanie pracowników (z rodzinami) jest bardzo popularne i długo,
> miło wspominane... Brak tego spotkania byłby chyba obrazą dla
> wszystkich.
>> Ale - cholera - trzeba się szanować panie i panowie, bawmy się i
>> odpoczywajmy w odpowiednim towarzystwie, nie zaniżajmy poziomu.
> Współczuję pracy z ludźmi 'zaniżającymi poziom'.

Uważam, że lepiej jest jak grupa towarzyska dobiera swój skład sama i w
sposób naturalny. Co to za relaks, kiedy rozmowy są przedłużeniem tych z
pracy, każdy uważa co przy kim mówi itp. itd. Może przesadzam, ale wydaje mi
się, że w takim firmowym "spędzie" zawsze znajdzie się ktoś lub coś, co
poziom tego wypoczynku zaniży.

>> Należy oddzielić pracę od życia prywatnego.
> Ot, właśnie. Mam przyjemność pracować zwykle z ludźmi nie traktującymi
> pracy jako zła koniecznego i potrafiącymi utrzymać przyjemną
> atmosferę.
(...)
A ja mam to szczęście, że moje hobby jest jednocześnie moją pracą. Przy tym
mam komfort, że pracuję raczej indywidualnie, nie w jakimś ścisłym zespole.
Jednak staram się aby istniała wyraźna granica między życiem zawodowym a
prywatnym. Część towarzystwa, w którym funkcjonuję to znajomi z pracy moi i
mojej kobiety. Jednak imprezy organizujemy sobie sami, z własnej potrzeby
bycia razem.

> Za dużo czasu spędza się w pracy, żeby jeszcze dodatkowo robić to w
> niechętnym i wrogo nastawionym środowisku. A czasem wystarczy jedna
> osoba, żeby dużo zepsuć, zanim zgrany zespół się jej pozbędzie.
To prawda. A czasem pozbycie się takiej osoby jest prawie niemożliwe.
Bo to szef jest.

--
Pozdrawiam
Jotte