Bremse wrote:

> On Fri, 05 Jan 2007 14:53:25 +1300, Immona wrote:
>
>
>>... albo, ze nie masz znajomych :) - po przyjezdzie do innego kraju
>>bylam we wlasnie takiej sytuacji.
>
>
> Hmm, to trochę dziwne :> Rzadko się zdarza, że człowiek nie ma żadnych
> znajomych. Nawet jak się wyjeżdża za granicę, to bardzo często jedzie
> się z kimś, co ułatwia wiele spraw (we dwoje lub troje jest po prostu
> łatwiej i dzięki temu szybciej tworzy się nową "sieć" znajomych),
> ewentualnie jedzie do kogoś znajomego lub wcześniej chociaż zbiera
> jakieś informacje od znajomych znajomych.

Jechalam z, a raczej za druga osoba, ale poza tym nie znalam absolutnie
nikogo w NZ. Wszelkie polskie znajomosci byly calkowicie nieprzydatne.
Prace znalazlam wieszajac swoje dane na odpowiednim portalu - po
niecalych dwoch tygodniach ktos sie odezwal i zaprosil. Chodzi mi o to,
ze skorzystanie ze znajomych to jeden z mozliwych kanalow, ale nie
nalezy go przedstawiac jako podstawowego czy najwazniejszego, bo w ten
sposob tylko glosisz teze, ze prace sie zdobywa przez znajomosci i ze
bez nich sie nie da. A to moze powaznie zniechecic osoby, ktore naprawde
nie maja znajomych lub zadni z ich znajomych nie sa w stanie pomoc, bo
sa np. sami bez pracy lub z zupelnie innego srodowiska.

>
>>Ale poza tym to bardzo dobrego posta napisales.
>
>
> A dziękuję, kiedyś zastanawiałem się nawet nad skleceniem jakiegoś
> małego serwisu poświęconego szukaniu pracy, ale stwierdziłem że tego
> jest już tyle w sieci, iż kolejne wypociny będą raczej zbyteczne.

Materialow, ktore sa typu "niekomercyjna praca spoleczna dla dobra
ludzkosci" ;) nie nalezy traktowac w kategoriach konkurencji, a tylko i
wylacznie wlasnej potrzeby ich publikowania.

Ja myslalam o kodeksie pracy w wersji "for dummies", czyli napisanym
takim jezykiem, ze siedmiolatek zrozumie roznice np. miedzy
wypowiedzeniem a porozumieniem stron. Kolorowo i z obrazkami. Wydaje mi
sie, ze istnieje powazna potrzeba spoleczna. :)

I.
--
http://nz.pasnik.pl
mieszkam w Nowej Zelandii :) ::: GG: 7370533