<m...@p...onet.pl> writes:

> Coś tu jest nie tak - najpierw przyjmują mnie do pracy, później każą założyć
> działalność gospodarczą, i po pół roku "Współpracy" nagle okazuje się, że
> zarząd spółki, w której siedzą rodziny szefów każe zerwać ze mną "współpracę" z
> podobno przyczyn ekonomicznych z dnia na dzień (oczywiście trzeba zapomnieć o
> jakiejkolwiek odprawie)

No i o co Ci chodzi?

Zgodziłeś się na założenie DG i współpracę w takim charakterze. Stosunki
między wami reguluje więc umowa, którą podpisaliście, a tam na pewno jest
zapis, że zleceniodawca może zrezgnować w dowolnej chwili. No i zrobił to,
bo pewnie korzystanie z Twoich usług przestało przynosić zyski lub
generowało zbyt duże koszta. Umowa zapewne nie przewidywała wypłacenia
odprawy. Jeśli pozostały jakieś nieuregulowane płatności to idź do sądu.

Proste, logiczne.

Czy chciałbyś może jeszcze bezterminowego zasiłku dla bezrobotnych? A co
myślisz o tym, że Talibowie przylecieli śmigłowcem do Polski kupić wąglika?

Wybacz, może zbyt ostro Cię zaatakowałem. Abstrahując od Twojej osoby
rozumiem, że zwolnienie z pracy to nie jest przyjemna rzecz, ale nie można
podchodzić do tego w stylu 'skrzywdzili mnie biednego'. Takie są prawa
rynku i nikomu praca się konstytucyjnie nie należy, to nie ten
ustrój. Zagwarantowanie pracy każdemu prowadzi natychmiast do warcholstwa
pracowników, czego miejmy nadzieję historia nie będzie musiała drugi raz
dowodzić. Mój ojciec miał za komuny w zakładzie 5000 pracowników, z czego
potrzebnych mu było 2000. 90% reszty piło wódkę, a 10% miało za zadanie
pilnować, żeby nie pili i piło razem z nimi.

Paradoksalnie im łatwiej będzie zwolnić pracownika, tym więcej tej pracy
będzie, trzeba to zrozumieć. Tylko że wtedy wygrają najlepsi (bo ci źli nie
będą chronieni okresami wypowiedzeń i innymi socjalistycznymi hamulcami
rozwoju gospodarczego), a to nie wszystkim odpowiada.
--
Samotnik
Michal Jeczalik Sr, http://www.samotnia.eu.org/