>
>Dziekuje Ci za wysilek :) cos z tego powyciagam do przekazania.
>
>
Postanowiłem się włączyć w tą dyskusję jako przedsiębiorca i pracodawca z pewnym
doświadczeniem, także zdobytym za granicą, a także z własnymi przemyśleniami. Może
moje opinie coś dadzą, może kogoś jeszcze dodatkowo pobudzą do dyskusji:

Problem bezrobocia jest zawsze wynikiem faktu, że firmy nie są w stanie zatrudnić
wystarczającej ilości pracowników, bo nie przynoszą im oni wystarczającego zysku.
Polskie firmy są konkurencyjne na rynkach prawie wyłącznie tylko dzięki temu, że
mają niższe koszta pracy. Firm, które mają produkty, które mogą sprzedać w Świecie
za cenę lepszą niż konkurencja praktycznie nie ma. Z tego powodu najlepszym
programem na zwalczenie bezrobocia byłaby znacząca dewaluacja złotówki. Ponieważ
jednak obecnie obowiązuje u nas dogmat nie pozwalający na takie kroki (a uzasadniony
interesami warstw panujących), to na razie ten sposób możemy skreślić.

Inne sposoby muszą polegać na wspieraniu tych firm, które są konkurencyjne, czyli
dają szanse na stworzenie miejsc pracy, które nie będą zależne od niskich kosztów
pracy. Niestety - z powodów, których nie znam, a podejrzewam że najważniejszym jest
po prostu głupota (ładniej mówiąc - ignorancja) - nikt nie próbuje w Polsce wspierać
takich firm. Przyznam też, że nie jest to proste, ale niekoniecznie trzeba wszystko
wymyślać na nowo. Na Świecie wymyślono wiele sposobów na popieranie takich firm.
Wystarczyłoby je po prostu skopiować.

Można oczywiście wspierać firmy, które mogą konkurować jedynie niską ceną siły
roboczej, ale taka polityka ma dość krótkie nogi. To akurat jest w Polsce robione,
szczególnie w odniesieniu do byłych lub aktualnych państwowych molochów. Na to
przeznaczana jest znacząca część budżetu. I jest to poltyka niewątpliwie skuteczna.
Doprowadzenie do racjonalnej wielkości zatrudnienia w takich firmach spowodowałoby
olbrzymi wysyp bezrobotnych. Powodueje ona jednak obciążanie innych podmiotów
gospodarczych.

Wspieranie samych bezrobotnych, np. przez szkolenia ma oczywiście sens, ale tylko
ograniczony. Dotyczy to bowiem jedynie niewielkiej ilości zawodów, w których brakuje
fachowców. Przy znacznym bezrobociu efekt tego nie może być wielki.

I dodam jeszcze moją opinię na temat ludzi, którzy się takimi działaniami w Polsce
zajmują. W oparciu o własne doświadczenia jestem zdania, że w Polsce mamy sytuację
beznadziejną. Ludzie zajmujący się działaniami tego typu, tzn. urzędy pracy, różne
agencje, organizacje, itd. w większości przypadków działaniami swoimi tylko szkodzą
i przeszkadzają. Ich zatrudnianie jest tylko i wyłącznie działalnością zastępczą,
zmniejszającą bezrobocie o tyle, o ile się takich ludzi zatrudnia.

Zmiana tej sytuacji wymagałaby diametralnie innego podejścia systemowego, ludzi z
wizją, wytrwałością, poparciem, itd. Tworzeniem miejsc pracy powinni się zajmować
doświadczeni przedsiębiorcy, którzy wspierać powinni swoim doświadczeniem innych
przedsiębiorców. Jeśli zajmują się tym funkcjonariusze, którzy zatrudniają swoich
kolesiów, pociotków, ludzi przypadkowych, ludzi o mentalności urzędniczej i
pasożytniczej, to nic z tego nie będzie, poza bezpośrednim efektem zatrudniania
całej tej zbieraniny.

Oczywiście, że rady można dawać nawet w tej sytuacji i może pomogą one tym, którzy
chcą coś sensownego robić, a nie tylko przetrwać w urzędniczym, lub
pseudoaktywistycznym kieracie.

Rada, którą mógłbym dać mogłaby być taka: Spróbować zidentyfikować firmy, którym
warto byłoby pomóc, choćby w taki sposób, że subwencjonuje się zatrudnianie w nich
bezrobotnych.

Najlepsza byłaby jednak pomoc polegająca na wspieraniu konkretnych projektów, które
mają na celu tworzenie konkurencyjnych produktów.

Można też starać się zidentyfikować miejsca, gdzie da się jeszcze "upchnąć" klasyczne
usługi i produkty, i wspierać tych bezrobotnych, którzy w takich miejscach chcieliby
się usamodzielnić.

Można oczywiście też wspierać różne fundusze pożyczkowe i kapitału ryzyka, ale to
trzeba robić inaczej, niż dotychczas w Polsce.



Wieslaw Bicz