Immona wrote:
> IMHO IQ wplywa na sukces zawodowy pod warunkiem, ze EQ jest w porzadku.
> Kombinacja "niskie EQ-wysokie IQ" jest najgorsza, "niskie EQ-niskie IQ"
> troche lepsza (taka osoba moze byc usatysfakcjonowana wykonujac prace,
> do ktorej nie potrzeba zdolnosci spolecznych, wszystkie
> "inteligentniejsze" prace tych zdolnosci wymagaja), natomiast gdy
> rozwazamy ludzi z wysokim EQ, to posiadanie dodatkowo inteligencji
> "klasycznej" bardzo zwieksza mozliwosci.

Jesteś po prostu niezawodna, zawsze musisz mi dołożyć. Staram się
jak mogę, szukam informacji, analizuję i myślę nad tym
zagadnieniem.

Wracając do moich przykładów osób, które ukończyły studia
dzienne na dobrych uczelniach w terminie i z dobrymi ocenami a nie
odniosły sukcesu zawodowego, dochodzę do wniosku, że mają one coś
wspólnego. Wszyscy są "ułożeni", grzeczni, trochę nieśmiali. Ale
czy to stanowi o wysokości EQ? Czy pewna doza bezczelności pomieszana
z odwagą i pewnością siebie jest inteligencją emocjonalną?

Czy wszyscy, którzy odnieśli sukces mają wysokie EQ?
Niedawo wyczytałem gdzieś artykuł, chyba w jakimś starym numerze
"Wprost", że amerykańscy psychologowie z Uniwersytetu Maryland,
dowiedli, że gdyby w rekrutacji kierowano się wysokością EQ, Bill
Gates miałby jedynie szansę pracować jako ochroniarz w swojej
firmie.

Ponadto wymyślono jeszcze SQ - iloraz inteligencji duchowej - jeszcze
trudniejszy do zmierzenia niż EQ. Zaczyna się mówić o kolejnych
rodzajach inteligencji: lingwistycznej, logicznej, przestrzennej,
kinetycznej, muzycznej, interpersonalnej czy intrapersonalnej.

Ciekawe co jeszcze wymyślą do oceny ludzi.

Pozdrawiam
Kinky