Re to: stokrotka [13 Jul 2005 12:25:14 +0200]:


> 1. Własnie to robisz.

Skoro tak uwazasz. Nie zauwazylam, zebym to ja sie obrazala
na caly swiat ze dalam sie w balona zrobic ;)

> 2. Jak byś się zachowała w takiej sytuacji podwładnego ?

Nie dopuscilabym do niej. Ale zakladajac na chwile, ze jestem
sobie pracownikiem w takiej sytuacji...:

Po pierwsze, _grzecznie_ i _spokojnie_ zapytalabym kompetentnej
osoby, dlaczego uznano ze nie jestem dobrym pracownikiem na to
stanowisko. Kierownik nie ma obowiazku mi tego wyjasniac, wiec
skoro zalezy mi na odpowiedzi to nie rzucam sie jak pijana ges
po stawie, tylko rozmawiam jak czlowiek.

Po drugie, zadalabym proste pytanie: czy mozna zrobic cos, co
poprawiloby nasze wzajemne uklady, a jesli tak, to czy mozemy
dac sobie z miesiac na wprowadzenie tej zmiany. I nie chodzi
tu bynajmniej o to, ze zaczelabym im w dupe wlazic (bo gdyby
to byl warunek to sama bym podziekowala). Po prostu czasami
jest tak, ze nie do konca wyjasnione sprawy urastaja do rangi
Wielkich Problemow, i najczesciej mozna sobie z nimi poradzic.

Po trzecie, jesli kompletnie by sie nie dalo, rownie spokojnie
i grzecznie poprosilabym:
a) o wystawienie korzystnych dla mnie referencji (bo przeciez
sami przyznaja, ze merytorycznie bylo ok);
b) zwolnienie z obowiazku swiadczenia pracy lub udzielenie
na ten czas naleznego mi urlopu, co da mi trzy tygodnie
wolnego na znalezienie interesujacej mnie pracy.

Bo przeciez nie o to chodzi, zeby cyrk robic, tylko zeby jak
najkorzystniej z danej sytuacji wyjsc. Prawda? Nie odczuwam
potrzeby kojenia swojej urazonej ambicji rozsylaniem maili
po pracownikach czy kloceniem sie i oskarzaniem dyrekcji.
Moze to ja spieprzylam, moze oni -- nie ma to wiekszego
znaczenia bo sytuacja jest jaka jest, i to z niej nalezy
znalezc jak najlepsze dla siebie wyjscie.

Natomiast takim dzialaniem jakie wykonala ta kobieta, nie
tylko zamknela sobie wszelkie mozliwosci rozmowy tudziez
korzystniejszego zalatwienia sprawy, ale takze z duzym
prawdopodobienstwem utrudnila sobie dalsza kariere. Nikt
o zdrowych zmyslach nie zatrudni kogos takiego, a wbrew
temu co sie wszystkim wydaje, pracodawcy z danej branzy
zwykle calkiem niezle sie znaja i informacje o takich
osobach rozchodza sie lotem blyskawicy.

>> tylko skupiam sie na minimalizacji szkod,
>> a reszte zaliczam na poczet nauczki zyciowej.
> Uczyć to sie trzeba na Uniwersytetach.

Uczyc to sie trzeba cale zycie, na zadnym Uniwersytecie
nie naucza Cie praktycznego funkcjonowania w tym swiecie.

> Praca, jest żeby pracować, a nie uczyć się na błędach.

Nie, ale praca jest czescia zycia, a zycie ma to do siebie
ze weryfikuje to, co nam sie wydaje. I te lekcje nalezy
sobie dobrze zapamietac i przeanalizowac pod katem bledow.
Tych popelnionych przez siebie, bo tylko na siebie masz
wplyw, na innych nie masz.

> Pracownik ma prawo wymagać od pracodawcy stworzenia mu
> warunków pracy pozbawionych fałszu i kłamstw.

Jak najbardziej. Ale w opisywanej sytuacji nie zauwazylam
w zasadzie niczego, co wskazywaloby na to, ze oni ta babke
kantowali czy do kanciarstwa namawiali. Widze natomiast
dosc wyrazna histerie i sklonnosc do wyolbrzymiania faktow.

>> Zwiedzilam sporo firm, tyle ze zazwyczaj to one mnie chca
>> a nie ja je, wiec problemu z komunikacja nie mam.
> No chyba masz skoro te firmy jeszcze tego nie wiedzą.

Czego konkretnie nie wiedza? ;)

> A wogóle to twoje zwiedzanie firm jest nie na temat.
> Jest konkretny przypadek i o tym dyskutujmy.

Wcielas sie w moja rozmowe ze Stanislawem, a tam akurat
zostal ten temat poruszony. Jesli Cie nie interesuje, to
go po prostu pomin, ale nie dyktuj nam o czym mozemy a
o czym nie mozemy rozmawiac, ok?

> To kto tu był sukinsyn według ciebie, w tym przypadku ?
> I kto był zaradny ?

Nikt. Kobieta niepotrzebnie narobila sobie kolo tylka,
wiec o zaradnosci ciezko mowic.

Firma natomiast wiedzac zapewne z kim ma do czynienia,
powinna jej po prostu zakomunikowac ze nastepnej umowy
nie bedzie, zwolnic z obowiazku swiadczenia pracy od
reki i nie wdawac sie ani w dyskusje, ani w tlumaczenia.


Kira