W wiadomości news:ejpev9$b85$1@news.onet.pl Liwiusz
<l...@w...poczta.onet.pl> pisze:

> Sprawa jest raczej prosta. Masz poinformować najpóźniej w dniu urlopu.
> Możesz to zrobić pocztą, pod warunkiem że dojdzie tego samego dnia (są
> pewnie tego typu usługi kurierskie/pocztowe). Możesz przez kolegę -
> dowodem wtedy mogą być zeznania kolegi. Możesz telefonicznie - dowodem
> może być billing. Tak więc każdy ze sposobów jest dobry i każdy w jakimś
> stopniu może służyć jako dowód. Ustawa daje pełną dowolność pracownikowi,
> a tym samym nie uniemożliwia wybrania przez pracownika sposobu, który
> będzie później najłatwiejszy do udowodnienia.
Z powyższego wynika (być może słusznie), że wyłącznie na pracowniku spoczywa
obowiązak zadbania o to, aby wiadomość dotarła do pracodawcy najpóźniej w
dniu rozpoczęcia urlopu oraz konieczność ewentualnego udowodnienia
dostarczenia zawiadomienia w terminie.
Ponieważ dowodem w polskim prawie jest to, co sąd dopuści jako dowód, to
właściwie informując pracodawcę np. przez kolegę, nie możesz być niczego
pewien, bo on się może wyprzeć, a nawet jak nie, to sąd mu może nie dać
wiary, dając ją zaprzeczajacemu wszystkiemu pracodawcy(!). Podobnie z
powiadomieniem telefonicznym i innymi sposobami również. W gruncie rzeczy
najpewniejsze jest złożenie zawiadomienia na piśmie za potwierdzeniem
odbioru. Nadmienię, że wiele terminów zawitych prawnie odwołuje się do daty
nadania pisma (nawet złożenie zeznania podatkowego możliwe jest za
pośrednictwem poczty o 23:59 ostatniego dnia, choć oczywiste, że w tym dniu
ono do US nie dotrze).

Zupełnym kuriozum jest natomiast twierdzenie, że musi to nastąpić przed
rozpoczęciem dnia pracy - nic w zapisie KP nie uprawnia do takiego
orzeczenia, a "zwyczaje firmy" nie maja tu nic do rzeczy. To tylko moje
zdanie, ale orzeczenie SN także nie stanowi prawa (jest jedynie wykładnią) i
nie jest niezaskarżalne.

--
Pozdrawiam
Jotte