On 10 Sie, 11:29, ADi <a...@g...com> wrote:
> No tak, ZGODA. Moze sie okazac, ze Krzysztof ma predyspozycje, czy
> wrecz odkryje w sobie nieznane dotad poklady talentu w tej
> dziedzinie ;) Wtedy oczywiscie zawod programisty da mu niesamowita
> satysfakce i praktycznie nieograniczone mozliwosci rozwoju. Jednak sam
> osobiscie znam moze jeden taki przypadek, a o kilku innych gdzies tam
> slyszalem...

osobiscie znam tez jeden, wiec jest to poniekad dowod na realnosc
takiej sytuacji.

> w pozostalych podobnych sytuacjach zazwyczaj konczylo sie
> to rozczarowaniem, a osoby takie najczesciej uznawaly programowanie
> jako zajecie za trudne lub... zbyt nudne. Nie wiem wiec, czy warto
> podejmowac ryzyko jezeli zmieniany zawod ma nam w stosunkowo krotkim
> czasie zapewnic chleb i dach nad glowa...

dokladnie - ale skoro podejmuje sie decyzje o przekwalifikowaniu, to
warto uwaznie przeanalizowac alternatywy - a nie wybierac pierwszy z
brzegu zawod.

> Plusem na pewno jest to, ze
> dla programisty stopien niepelnosprawnosci ruchowej nie jest zadna
> przeszkoda w pracy, a wrecz paradoksalnie moge sobie wyobrazic
> sytuacje, gdy pracodawca uzna ze niepelnosprawny programista moze sie
> okazac dla niego bardziej wartosciowy, bo np. wiecej czasu spedza
> przed komputerem (= szybko zdobywa doswiadczenie, wiecej pracuje), czy
> tez bardziej szanuje prace.

a nawet bez wglebiania sie w motywacje - nie ma powodow do
wystepowania roznicy w wydajnosci pracy programisty z czesciowa
niepelnosprawnoscia (typu: niedowlad nog, ew nawet wozek) i
pelnosprawnego.

--

Pozdrawiam,

glos