>> Nie zrozumiałaś mnie. Mi nie chodzilo o kwestię poświęcenia wobec Twoich
>> dzieci. Mi chodziło o kwestię poświęcenia wobec pracodawcy, u którego
>> mogłabyś (i powinnaś) zacząć na szeregowym stanowisku, po czym piąć się
>> po
>> szczeblach kariery.
>>
>> Ale tutaj wszystko zależy właśnie od poświęcenia. Jak oczekujesz, że po
>> 8,
>> czy nawet 12 godzinach będziesz sobie jakby nigdy nic zmykać do domu, to
>> daleko się nie wespniesz.
>>
> Widzę, że w ogóle mnie nie rozumiesz... jeśli umiesz czytać, to przeczytaj
> jeszcze raz to co napisałam. Mam wykształcenie ekonomiczne, więc
> zlewozmywak
> nigdy nie będzie dla mnie nawet pierwszym stopniem w karierze. Poza tym tu
> są takie realia, że się nie awansuje... jak staniesz na zlewozmywaku to
> będziesz tak już zawsze... ewentualnie awansujesz na kelnerkę, jak jesteś
> młodą długonogą blondynką. Dlatego napisałam o pracy w swoim zawodzie, a o
> taką tu trudno... więc nie mów mi nic o poświęceniu...

Jakoś tak zauważyłem, że masz wykształcenie wyższe.

Ale czy ja pisałem o wykształceniu? Ja pisałem tylko o poświęceniu wobec
pracodawcy. A wykształcenie jest nieistotne. Możesz mi wierzyć, ja mam
skończone technikum, a przeszedłem już kilka stopni kariery, począwszy od
programisty...

Oczywiście w ramach tego poświęcenia nie należy popadać w skrajności - żaden
zlewozmywak nie wchodzi w grę. Ale porozglądaj się wokoło, może znajdziesz
ciekawą firmę, w której możesz zacząć od wolontariatu, a potem Cię zatrudnią
itd...