>>Wszelkie zobowiazania o wiele bardziej motywuja do lepszej pracy i
>>przywiazuja do firmy, ktora:
>>1. (wersja pesymistyczna) - moze z Ciebie wiecej zdoic (czasu pracy,
>>intensywnosci).
>>2. (wersja optymistyczna) - tak Ciebie wyszkoli, ze szkoda jej bedzie
>>Ciebie stracic.
>
>
> Jedna z mozliwosci wynikajacych z posiadania zobowiazan jest
> latwosc (bezmyslnosc) w podejmowaniu znaczacych zyciowo i finansowo
> decyzji vs postawa bierna wobec znaczacych zyciowo i finansowo decyzji -
> ksiedza, ktory zobowiazuje sie nie miec zony a tym bardziej dzieci nikt
> raczej nie nazwie osoba "bez kregoslupa".
>
> Natomiast kontrstwierdzeniem do tresci poprzedniego postu, jest
> stwierdzenie, ze osoba majaca zobowiazania finansowe, bedzie dazyla do
> ich jak najszybszego zlikwidowania a wiec bedzie leciala za forsa.
>
> I znow - nie ma jednej slusznej odpowiedzi dla wszystkich.

Logika jest przydatna, lecz w sprawach żciowych warto odwołać się do
doświadczenia. Moje doświadczenie mówi, że jeżeli pracodawca interesuje
się kredytami i innymi zobowiązaniami potencjalnego lub obecnego
pracownika, to prawidłowe odpowiedzi są dwie:
1. Jeżeli mamy serce zająca, to zatajamy fakt wszelkich zobowiązań i
biernie poddajemy się temu, co następuje, bo jak nie dostaniemy pracy
lub ją stracimy, to bank dobierze się nam do dupy - a, uwierz mi, nie są
to zacni ludzie.
2. Jeżeli mamy serce lwa i nie boimy się odpowiedzialności karnej
(dobrze jest nie mieć rodziny) - na pytanie o kredyt odpowiadamy
sprawnymi uderzeniami w korpus i głowę do czasu aż pytający nie
przestanie się poruszać. Wprawdzie prawo nie zezwala, ale moralnie
możemy czuć się upoważnieni do określania takiego pracodawcy niezbyt
zaszczytnym mianem skurwysyna, co naraża nas o proces o obrazę
prawdziwych dzieci cór Koryntu, które mogą być niezadowolone z
porównania ich z biznesmenami.

Interesuję się etyką biznesu - wg wszystkich szkół (nie znam jedynie
radzieckiej) zainteresowanie prywatnym życiem pracowników, branie do
oceny i uzależnianie decyzji od tej oceny testów lub sprawdzianów
próbujących ustalić cechy kandydata, które w powszechnej ocenie są
okryte tajemnicą i podlegają ochronie jako prywatne uważane jest za
nieetyczne - przekładając na polski: żaden szanujący się menago o takie
rzeczy nie pyta - jeżeli pyta, to tylko w celu takim, by udzielić
pomocy, prywatnie i z prywatnej kieszeni, bez zakładania "złotych
kajdanek". Znam wiele przypadków "pożyczki", spłacenia kredytu, kupna
mieszkania - które były "spłacone", a przestały być, gdy pracownik
chciał się zwolnić.

Pzdr: Dogbert