Hej Lia,

Pozwol, ze odpowiem syntetycznie tym razem. Mnie nie chodzi o to, ze ktos
tam jest dobry, lub, ze ktos tam jest kiepsko wyksztalcony. Mnie wlasnie
caly czas chodzi o sredniego absolwenta. Dobrzy absolwenci dowolnych
wydzialow powinni moim zdaniem zajac sie pisaniem doktoratow, a potem kosic
duze pieniadze za naprawde trudne projekty.

Nawet widac to, ze mialas logike na studiach. Na UW na psychologii logiki
nie ma (albo nie bylo) i potem widac u ludzi te braki.

Uwazam studia humanistyczne za trudniejsze od scislych i dlatego twierdze,
ze nie powinno byc wyboru: kurna, nie umiem tej matematyki, to pojde na
psychologie. A niestety w wielu przypadkach tak jest. Jesli ktos tak
podchodzi do sprawy, to moim zdaniem nie ma co szukac na psychologii. Taka
teoria Lacana, na przyklad, obfituje w mase wbrew pozorom scisle
zdefiniowanych pojec, jest podobna do matematycznego modelu. I nie jest to
jedyny przyklad. Zdarzalo mi sie, ze prowadzacy zajecia calkowicie
przekrecali cytaty, bo nie rozumieli stojacych za tym teorii. Coz,
"humanisci". Oczywiscie, sa chlubne wyjatki.

To, co ktos sobie chce studiowac, to rzeczywiscie jego prywatna sprawa. Ja
mowilem o tym, co jest potrzebne do lepszego funkcjonowania firm, instytucji
itd. Statystyczny czlowiek z wyksztalceniem scislym zawsze bedzie jednak
troche bardziej elastyczny rowniez na rynku pracy, co moze rowniez wplynac
na zmniejszenie bezrobocia. I dlatego jestem za generalnym zmniejszeniem
udzialu pewnych studiow humanistycznych na rynku (chodzi tu przede wszystkim
o wydzialy artystyczne, dopiero w nastepnej kolejnosci ida psychologie i
socjologie). Oczywiscie nie odnosi sie to do studiow lingwistycznych.

AnD