> bez urazy, ale może trzeba przestać być "standardowym bezrobotnym"? skoro
> nie pracujesz od 2 lat, to mogłeś się przez ten czas czegoś nauczyć,
> zorientować się, jakie są wymagania pracodawców i jakoś się do nich
> dostosować
>
> pozdrawiam
> TriBeCa
>

Bez urazy ale ja tez bylem kilka razy bezrobotny i nie mam zielonego pojecia
jak sie zmusic do podwyzszania kwalifikacji w takich warunkach. Moze mi
podpowiesz? Mam przymus finansowy (czyt. zona na utrzymaniu, male dziecko),
nie mam pieniedzy, zasilku dostaje 6 miesiecy po <400 zl bo nie mam 5 lat
stazu. I co jak sie uczyc? Jak kupic ksiazki do nauki? Jak skazystac z kursu
w bezrobotniaku lub innego zewnetrznego? Sprawa nie jest tak prosta jak tu
niektorzy pisza. Jeszcze rozumiem jak ktos skonczyl studia i jest na
wsparciu familiji ale nie wszyscy maja takie szczescie. Pozatym wiekszosc
moich wyksztalconych znajomych popada w taka doline psychiczna przy dluzszym
braku pracy, ze szok. I co jakies propozycje. Podpowiem, ze jestem z
Olsztyna (wskaznik >20%). Ja sam daje sobie rade. Nigdy nie bylem na kuroniu
dluzej niz 2,3 miesiace, ale podobno mam duze zdolnosci interpersonalna
(czyt. umiem sie sprzedac). A co z tymi co nie umieja? Do kosza?

Pierwszy raz sie tak unioslem, ale drazni mnie juz na rowni, uzalanie sie
nad soba oraz wynoszenie sie nad innych co sie uzalaja. I co z tego ze praca
tylko po znajomosci. Trzeba sie uczyc takze jak zawierac znajomosci ktore
moga dac prace, jak nie nam to komus bliskiemu lub znajomemu. I co w tym
zlego. Ja tez wolalbym zatrudnic w swojej firmie (na razie jednoosobowej)
kogos znajomego, o ktorym wiedzialbym, ze mnie nie walnie na kase i bedzie
pracowal porzadnie. Jako przyklad powiem ze pojechalem z polecenia znajomej
do firmy (obcej mi) naprawic system i poznalem szefa tej firmy, ktory
tydzien pozniej zadzwonil do mnie z propozycja pracy dla ojca (2 lata out of
work) i tescia (1,5 roku oow). I co to tez zle znajomosci?

Pozdrawiam
Jarek