Greg; <ctdp9v$93d$1@news.onet.pl> :

> No fakt - nie dodałem, że chodziłem tylko tam gdzie wiedziałem, że są
> przyjęcia. Ale znajomi próbowali w ciemno i znajdowali praktyki, pracę.
> Koleżanka poszła na zakupy, a wróciła z zatrudnieniem (zapytała w pewnym
> sklepie czy nie szukają czasem kogoś do pracy) ;-)

A ja to wysyłałem jak leci? ;) Też odpowiadałem na ogłoszenia. Cały
kłopot w tym [pomijając to, że może mam mniejsze zdolności, wiedzę i
doświadczenia], że mam ponad 30., nie jestem studentem ani absolwentem -
ale mz. mój wiek to jeszcze nie starość. Napisałeś subiektywny tekst w
stylu właściciela samochodu - "dojechać do X w pół godziny? - żaden
problem" - ani słowem nie wspominając o posiadaniu samochodu.

[...]

> efektu. Bo trzeba z głową.

To fakt - to trzeba z głową - próba oparta na grupie społecznej
najbardziej poszukiwanej przez pracodawców i podparta trzema
"doświadczeniami" to trochę mało. Zresztą jakoś mi nie chce się wierzyć,
że nie wysyłałeś [chodziłeś] więcej, niż w opisanym przykładzie.

> Jednemu odpowiada taka metoda, drugiemu inna. Nie
> pamiętam już czy sam pytałem o to czy warto tak, czy siak... wydaje mi się,
> że nie. Wychodziłem z założenia, że jeśli coś mi odpowiada to próbuję bez
> względu na to jak moje szanse inni oceniają. Może jednak będę mieć
> szczęście.

Żeby nie było - zawożenie osobiste ma sens tylko w przypadku firm
małych, gdzie będzie się miało kontakt z osobą decydującą o wyborze
kandydata, w przypadku firm dużych ma to mały sens, chyba że ktoś chce
żyć iluzją. ;)

Flyer