Użytkownik "Jotte" <t...@w...spam.wypad.polska> napisał w wiadomości

> Teraz jest inaczej. Teraz przyjmuje się szwagra znajomej.
> Czasem dla picu przeprowadza się nawet rekrutację na już "obstalowane"
> stanowisko.

Nepotyzm był, jest i będzie. W PRL-u nie było?
Z tym, że kiedyś 'obstawiało' się stanowiska, gdzie można było więcej 'wynieść'
z firmy.
W realiach PRL-owskich radzono sobie przede wszystkim w ten sposób.
Obecnie pozostają sposoby prawem dozwolone (prawa niedoskonałością), choćby jak
w temacie.
Między innymi na tym polega wyższość własności prywatnej nad państwową.
Sprawą pracodawcy (firmy prywatne) jest, kogo zatrudni. Mniejsze firmy to w
dużej mierze firmy rodzinne.

>> Acha, a co powiesz o służbach mundurowych i planowanym wydłużeniu im
>> wymaganego stażu pracy z 15 do 25 lat?
>> Ja uważam, że słusznie. Bo przecież chłop po 40-ste jeszcze w sile wieku
>> jest. Policjanci burzą się.
> Każdy komu robią gorzej burzy się, to naturalne.
> Ja uważam, że to nie zawód powinien decydować, lecz rodzaj wykonywanej pracy.

ZZ policjantów do tego nie dopuszczą ;)

> Np. 15 lat stażu w patrolu prewencji i albo emerytura (niższa) albo na
> następne kilka lat za biurko i dosłużenie do następnego progu i wyższej
> emerytury. Jak to ująć w ramy systemowe nie zastanawiałem się.

I to byłoby rozsądne.

>>> Prezydencina po czterech latach urzędowania ma dożywotni dochód, a
>>> przecież
>> I jakoś ludzie nie garną się do tej 'fuchy'.
> Inwestycja duża, szanse małe.

W każdym bądź razie taki delikwent ma 'przechlapane'.

>>> ryzykował jedynie przegraną zaś prezydentem mógł być fatalnym, czy wręcz
>>> szkodliwym.
>> Naród wybrał takiego prezydenta i ponosi tego konsekwencje.
> Bo demokracja to taki ustrój, w którym 6 meneli przegłosowuje 5 światłych
> ludzi.

A co, skoro 6/5 społeczeństwa to menele...? ;)
Niechaj ich 'menel' reprezentuje.

> w przypadku wspomnianego artykułu KP). Można próbować iść drogą wzmagania
> kontroli i zaostrzania sankcji karnych ale to prosta droga do zamordyzmu i
> państwa totalitarnego.

Jedyna właściwa droga, to upraszczanie prawa.
Z tym, że roszczenia określonych grup (politycy, zz, rolnicy ...) nigdy na to
nie pozwolą.

> Powiem wprost - ja nie wiem co to są "struktury korporacyjne", spotkałem się
> także z posługiwaniem sie nonsensownym IMO terminem "kultura korporacyjna" i
> też nie mam pojęcia co to za zwierzę. Wg mnie takiego czegoś nie ma, bo te dwa
> słowa kłócą się semantycznie. Jakie kryteria miałyby określać, że nie pracuje
> się normalnie u pracodawcy, lecz dla/w korporacji?

Poczytaj to:

http://infosystem.blog.onet.pl/2,ID364219391,index.h
tml

Jak zwał tak zwał. Im większy moloch, tym pracodawca staje się bardziej
'bezosobowy'.
Członek zarządu jest pracodawcą i trzeba mu się kłaniać nisko, polizać d... jak
trzeba ;)))
Śmiejesz się, ale to żałosne, jak można zniewolić ludzi. Na tym między innymi
polega tzw. "kultura korporacyjna", a raczej subkultura, posługująca się
swoistym grypsem (np. "flota", "plebs"...), podział na kasty, rytuały (parzenia
kawy...itp.) Dziwić się, że ludzie myślą o pracy po pracy, nawet we śnie?
Szczególnie podatni na manipulacje szybko się uczą, niczym kandydaci na
grypsującego w więzieniu.
Pracowałem w takiej "korporacji" i po kilku latach wymiękłem. Komuś może to
odpowiadać, mnie nie.
Dziękuję.

> Nie zamierzam tego stanu rzeczy zmieniać. Gdybym udał się (choćby dla jaj) na
> tzw. rozmowę kwalifikacyjną i przebiegałaby ona tak, jak choćby w wielu
> opisach na tej grupie, to zapewne zrobiłbym z rekrutera durnia i w efekcie
> odpadł w przedbiegach. M.in. dlatego o robocie nigdy nie gadam przez jakichś
> pośredników tylko z bezpośrednim pracodawcą.

Rekruter, pracownik działu personalnego w firmie przeważnie ma tak sprany mózg
(szczególnie jeśli to kobieta), że nie pogadasz...potwierdzam.
BTW., kobiety są szczególnie podatne na manipulacje...

> W jakże komfortowej sytuacji jest ktoś, kto te środki po prostu posiada i
> pracuje wyłącznie z pasji, zainteresowań, z nudów wreszcie... ;)

Do tego właśnie dążę. I wydaje mi się, że jestem w połowie drogi. ;)

> Co do mnie osobiście to ja lubię wyjeżdżać w delegacje i chętnie jeżdżę.
> Czasem nawet zgadzam się bez problemu pojechać w zastępstwie kogoś, kto akurat
> musiał odmówić wyjazdu. Monotonia mnie szybko nuży. Mam pewne warunki co do
> tych wyjazdów, pracodawca je zna i respektuje.
> Ale i tak raczej nie opowiadam o pracy swojej połowicy. Co więcej,
> niespecjalnie chcę słuchać jej opowieści czym narażam się na wymówki, bo ona
> nie całkowicie podziela moje stanowisko. :))

Czasami lepiej nie wiedzieć, co małżonek robił na delegacji, jak wyglądały
"szkolenia". ;)


Jurek M.