Marcin wrote:

>>
>> to może mu podziekuj przy wszystkich, tak głośno, że was o tym
>> poinformował
>
> Są takie typy. o wszystkich i do każdego mówią po imieniu, zawsze w formie
> "słuchaj Darku", "patrz Marcinie", "wiesz że... Alicjo?". Miałem takich
> dwóch, CIĘŻKO reformowalni, żeby nie rzec NIEREFORMOWALNI.

Też tak mi się wydaje (też na podstawie własnych doświadczeń). Na studiach
mieliśmy takiego, który w pracowni "ircowej" dokładnie spowiadał się na
głos z wszystkiego czego jego oczy właśnie się dowiedziały. Najpierw
śmialiśmy się z niego że nie potrafi myśleć bez poruszania wargami. Potem
próbowaliśmy go przekonać do ciszy w sposób kulturalny, potem troche mniej
kulturalny, potem już wręcz wulgarny. Dostał też raz po twarzy od bardziej
krewkiego ircownika.

Nic nie pomogło. Do końca semestru jak tylko zaczynał głośno myśleć, był po
prostu siłą wystawiany za drzwi. Zawsze wracał następnego dnia, zawsze
innych próbował na siłę zainteresować co właśnie mu sie udało ściągnąć,
zawsze też się dziwił o co nam chodzi.

Problem rozwiązał się jak oblał egzamin i wyleciał ze studiów :)

p. m.