Ktoś (livia, a któżby!) wyklepał:

> W opisywanym przypadku mamy do czynienia z telefonem służbowym. Jego
> właścicielem nie jest pracownik tylko przedsiębiorca lub przedsiębiorstwo
> (jeśli mamy od czynienia ze spółką prawa handlowego). A właściciel zgodnie z
> prawem ma możliwość sprawdzenia gdzie się jego własność znajduje. On nie
> sprawdza miejsca pobytu pracownika tylko swojej własności (telefonu). Tu nie
> ma podstaw do mówienia o inwigilacji.

Zdaje mi się, że pomijasz jeden szczegół - pracownik zabiera komórkę do
domu (a na początek w ogóle ją dostaje), bo wykonuje pracę, która może
wymagać wezwania go o każdej porze, tak jak pisał wcześniej A Kto to. On
jej nie bierze dla własnej przyjemności, po to, żeby wydzwaniać nie
wiadomo gdzie. A inwigilacja po godzinach pracy przydaje się o tyle,
żeby sprawdzić, czy ten czy ów mówiąc "nie mogę teraz przyjechać, jestem
na pogrzebie na drugim końcu Polski" nie kłamie. To jest inwigilacja.

> Ta sama zasada dotyczy calego majątku firmy, samochodów służbowych, narzędzi,
> pomocy naukowych, dokumentów itd.
> Jeśli nie ma ktoś ochoty na tego typu namierzanie to proponuję zostawić
> telefon w domu lub go wyłączyć.

Ale on go właśnie po to dostaje, żeby był zawsze w zasięgu!

--

Pozdrawiam
M.

Gdyż rodzaj ludzki w swej niedoli rozporządza jedną naprawdę skuteczną
bronią [...] Nic nie może się przeciwstawić *napadowi śmiechu* (Mark Twain)

Bywają takie chwile z życiu człowieka, kiedy żadne radio nie gra jego
ulubionej piosenki...