Kira wrote:
>>Jesli kandydat lubi sobie po pracy ogladac mecze i pic
>>piwko, to co?
>
>
> To ciężko jest mi zakładać, że może być np. PH puszczanym
> do ludzi "z klasą", którzy bynajmniej przy takich okazjach
> nie rozmawiają stricte o ofercie tylko najczęściej wychodzi
> dość luźna rozmowa na tematy różnorakie, z dygresjami - a
> te dygresje bynajmniej nie są na temat piwa i meczu.

Ja się nie znam kompletnie na robocie PH, ale nie powiesz mi, że rozmowy
o Kancie czynią cuda, co? To co on miałby sprzedawać?? ;)

>>A jesli nurkuje, wspina sie i codziennie rano biega,
>>to co?
>
>
> To tu z kolei mogę pewne założenie zrobić - np. takie, że
> ten człowiek nie będzie z gatunku chorowitych i ciągle na
> kacu do pracy przychodzących. Tak, wolę go od poprzedniego.

Założenie możesz zrobić, ale - anegdotka: pewien znajomy programista,
także wspinacz wysokogórski, po kolejnym złamaniu ręki dostał od szefa
ultimatum, że albo przestanie się łamać, albo będą musieli się pożegnać
;). Oczywiście szefa olał.

Z jakichś tam własnych doświadczeń - wśród osób o wielu
zainteresowaniach, którym są oddani, występuje często syndrom "olewam,
nie robię" objawiającym się braniem urlopu albo nawet rzucaniem pracy,
jeśli urlopu wziąć nie można, a pojawia się jakaś tam okazja do
realizacji tych aktywnych pasji (wyjazdy). Szczególnie dotyczy to
zawodów, które mogą przebierać w ofertach zatrudnienia, i stanowisk,
które nie podtrzymują ciągłego zainteresowania pracą.

> Portierem ten pierwszy, przyzwyczajony jest do siedzenia na
> tyłku i robienia niczego. Programistą i kierownikiem - ten
> drugi, wykazuje cechy takie jak zdecydowanie, uprór, pewność
> siebie, wytrwałość.

Stereotyp, obawiam się.

Mi się skromnie wydaje, że spojrzenie na listę zainteresowań daje wiedzę
na poziomie zero.zero, natomiast rozmowa o tym, o czym sam opowiada
kandydat, czyli poprzedniej pracy, postawie życiowej, zainteresowaniach
także, a przede wszystkim sposób, w jaki o tym mówi, daje naprawdę to, o
czym mówisz i co chcesz osiągnąć.

pozdrawiam,
--
mgl