Any User wrote:
>> Podczas rozmowy kwalifikacyjnej do dobrego tonu nalezy powiedziec, ze
>> sie uwielbia swoj czas wolny i rownowage miedzy zyciem zawodowym i
>> prywatnym uwaza za wazna. Ktos deklarujacy pelna dyspozycyjnosc,
>> gotowosc do intensywnej pracy i majacy postawe "zrobie dla was
>> wszystko" jest skreslany z powodow kulturowych, chyba ze to wysokie
>> stanowisko menedzerskie rzeczywiscie wymagajace poswiecenia.
>
>
> Możesz nieco rozwinąć ten akapit? Interesują mnie powody takiego
> podejścia pracodawców...
>

1. kwestia atmosfery - nawiedzony pracoholik ja psuje i wtedy reszta
moze uciec
2. kwestia kulturowa - tu zasadniczo wyzej sie ceni to, zeby bylo
przyjemnie niz to, zeby bylo jak najwiecej kasy - w czym na pewno pomaga
to, ze zarobic na w miare przyzwoite zycie nie jest tak trudno, a
okolicznosci pryzrody sklaniaja do hedonizmu. Z dwoch opcji typu 1)
domek z ogrodkiem, dobre jedzenie i typowa rozrywka, wakacje na wyspach
Pacyfiku, sredniej klasy auto - i spokojna praca osiem godzin dziennie
2) willa z atrakcjami, samochod z wysokiej polki, wakacje w modnych
miastach Europy wzglednie luksusowe rejsy - i zarzynanie sie w pracy -
wiekszosc ludzi bedzie sklonna wybrac pierwsza. Wlascicieli firm tez to
dotyczy i czesto wola pozostac na swoim obecnym poziomie niz wyrywac sie
z firma do przodu kosztem przepracowywania sie. Oczywiscie tu mowa o
malych firmach, ktorych jest znakomita wiekszosc. Istnieja tez oddzialy
miedzynarodowych koncernow z branz o specyficznej kulturze pracy, np.
konsulting i jak ktos pragnie wyscigu, to prosze. Ale zasadniczo
szefowie/wlasciciele tez nie chca sie stresowac.
3. scisla kontrola spoleczna oparta na opiniach. Jest mala ludnosc,
sieci spoleczne sa geste, przy czymkolwiek od wynajmu/kupna domu czy
samochodu po robienie z kims biznesu pyta sie wszystkich znajomych, czy
kojarza czlowieka albo czy ich znajomi go kojarza i jaka ma opinie. Zla
opinia, rowniez pracownika o pracodawcy, moze zaszkodzic.

I.

--
http://nz.pasnik.pl
mieszkam w Nowej Zelandii :)