WOJSAL pisze:
> Prosze o informacje na temat Altkom, oddzial Warszawa.
No cóż, jeśli chodzi o Altkom... Kandydowałem na trenera um. miękkich.
Przesłuchanie (nie: rozmowa) kwalifikacyjne było prowadzone przez 2 panie.
Już od samego początku było trochę dziwnie, bo panie zechciały mnie
posadzić przy nadrzędnym biurku (na katedrze) a same przycupnęły jakieś
2,5 m dalej. Idealna przestrzeń do rozmowy.
Panie grały role dobrego i złego policjanta, chyba nie świadomie. Tego,
w jaki sposób ludzie bezwiednie przyjmują role dobry/zły policjant też
raczej nie wiedziały. Tego, że w konwencji "dobry/zły" negocjowałem
sporo umów też nie wiedziały, więc tym większe było zaskoczenie "złego
policjanta" jak go wysadziłem z siodła w jakieś 2 minuty po wejściu do sali.
Rozmowa przebiegała, jak wspomniałem w tonie przesłuchania. Na przemian
dobry i zły policjant zadawali pytania lub też raczej ocenne
stwierdzenia zawierające interpretację faktów z mojego CV. Np.:

(1) "no właśnie, był pan dyrektorem handlowym a teraz TYLKO trenerem",
[tonem: co się stało w pana życiu, że tak cienko panu idzie od jakiegoś
czasu]
(2) "coś nie za długo zagrzewał pan miejsce w firmach", [z przekąsem]
(3) "co się takiego stało, że chce pan zerwać współpracę
z firmami, z ktorymi pan pracuje i chce pan przejść do nas?"
[tonem: wywal pan karty na stół. Kto i za co pana wypieprzył z roboty?]

Nie wiem, po co ciągano mnie do Warszawy, skoro już przed rozmową panie
rekruterki znały moją hierarchię wartości wykonywanej pracy(1), miały
sprecyzowaną negatywną ocenę mojej ścieżki zawodowej (2), wiedziały o
mnie coś, czego sam nie wiem (że mnie wykopali skądśtam na bruk).

Cudownym kwiatkiem tej rozmowy było pytanie pani-złego policjanta "no
właśnie, co oznacza moja mowa ciała?", wypowiedziane nerwowym tonem, w
pozycji zblokowanej, zaatakowanej sarny. Była to odpowiedź na
wypowiedziane przeze mnie wrażenie, że czuję się przez nią jednoznacznie
negatywnie oceniany.

Innm kwiatkiem (to na koniec rozmowy) była radość jednej z pań, że oto
wreszcie może obejrzeć od środka walizeczkę trenera. Powiedziała to
pani, która ściśle z trenerami współpracuje.

O wynagrodzenie lepiej nie pytać. To działa tylko w jedną stronę:

- "Ile chce pan zarabiać?"
- "Tyle a tyle"
- "No, to mamy jasność"
- "Co ma Pani na myśli?"
- "O to w ogóle nie powinien pan pytać".

Jedno jest wartościowe: już od początku rozmowy wiesz, że pracy nie
dostaniesz. Zachowanie p. rekruter nie pozostawia wątpliwości. Nie
musisz zatem czekać potem na negatywną odpowiedź.
A propos odpowiedzi: miała przyjść do 7 dni, ale obecnie spóźnia się już
jakieś 5 tygodni.

Podsumowując: jedna z pań prowadząca rozmowę była b. miła. Była to p.
Marta (Pani Marto, jeśli Pani to czyta, to proszę być spokojną - poza
brakiem kompetencji, jest p. bardzo sympatyczną osobą) Druga bardzo
dziwna - agresywna nie wprost, rywalizująca, fasadowo pewna siebie itd.

W sumie to cała rozmowa była ciekawym doświadczeniem, choć emocjonalnie
nieco wyczerpującym. Przynajmniej mam nowy case na szkolenia, jak nie
prowadzić rozmów kwalifikacyjnych.

Dla ścisłości: swoje wystąpienie na tej rozmowie oceniam góra na 3+.
Moje kompetencje na 4 a możliwość dostosowania do korporacyjnego klimatu
Altkomu na 2. Na miejscu rekrutujących pań, sam bym siebie w Altkomie
nie zatrudnił.

Tyle o Altkomie i o milej atmosferze rozmowy kwalifikacyjnej.

Pozdrawiam
Maciek

P.S. Poszukaj w archiwum grupy. Jakiś czas temu było o Altkomie.
--
Kochana Mary!
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
Tęsknię za Tobą tragicznie
A.T.Tappman, kapelan Armii Stanów Zjednoczonych