Tak czytam żale różnych nieudaczników, że człowiek inteligentny, z dyplomami
nie może obecnie znaleźć pracy, jeżeli nie ma znajomości i jednocześnie
zastanawiam się, jakim cudem ten inteligent z dyplomami nie zdołał w czasie
studiów i wcześniejszej kariery wyrobić sobie znajomości. Bo powiedzmy
sobie, że znajomości mogą być dwojakiego rodzaju: oparte na układach
rodzinnych i partyjnych lub wynikające z kontaktów zawodowych. Na te
pierwsze nic się nie poradzi, jeśli nie urodziło się we właściwej rodzinie
lub jeśli nie jest się gotowym podlizywać partyjnym bonzom. Z tym, że przez
takie znajomości pracę można znaleźć w centrali partyjnej, urzędzie lub
firmie państwowej (z czym należy jednak walczyć), ale nie na wolnym rynku.
Drugi rodzaj znajomości to znajomości _nabyte_, a znalezienie pracy dzięki
nim, to znalezienie pracy dzięki _rekomendacji_, w czym nie ma nic
nagannego, a wręcz stanowi przejaw rozsądku pracodawcy. Jeśli ktoś nie ma
tego rodzaju znajomości i przez to nie może znaleźć pracy, to powinien
zacząć szukać winy, tam gdzie ona leży, a więc we własnej osobie, a nie w
systemie, złośliwości pracodawców, fazach Księżyca czy innych zjawiskach nie
mających z tym żadnego związku.
I jeszcze przykład. Kolega zatrudnił do sprzątania studentkę z ogłoszenia.
To ona dała ogłoszenie. Nie uważała, że przy czyszczeniu kibla spadnie jej
korona z głowy. Okazało się, że dziewczyna jest bardzo solidna. Ponieważ
studiuje kierunek, po którym trafi do branży kolegi, ten zainteresował się
bliżej jej osiągnięciami. Nie jest powiedziane, że kolega znajdzie jej
pracę, ale na pewno będzie ją rekomendował, tak więc przez aktywność i
głupie sprzątanie wyrobiła sobie _znajomość_, gdy tymczasem zapewne z pięć
jej koleżanek leży na kanapie i rozpacza i śle na grupę posty, że bez
znajomości to obecnie inteligentny człowiek z dyplomami pracy nie znajdzie.

Paweł
--
www.szwedzka.pl