W wiadomości news:gsncse$c4s$1@atlantis.news.neostrada.pl entroper
<e...@C...spamerom.poczta.onet.pl> pisze:

>> Natomiast Ty wybierasz darcie ryja i wiece związkowe. Problem w
>> tym, że na chleb w ten sposób nie zarobisz
> nie jest powiedziane :)
> w kraju, gdzie obowiązuje darwinizm społeczny, "darcie ryja na wiecach
> związkowych" jest tak samo dobrą strategią przeżycia jak każda inna :)

Emka reprezentuje prymitywny, by nie rzec prostacki, ogląd omawianych
zjawisk, charakterystyczny dla mało "wykwintnych" umysłów o wąskich
horyzontach i maglowej wiedzy (stąd gadki o "darciu ryja na wiecach" itp.).
Nie jest w tym bynajmniej odosobniona.
A w rzeczywistości wcale nie w tym rzecz.
Proszę spojrzeć na działania związków zawodowych w krajach uważanych za
ostoje kapitalizmu i gospodarki rynkowej - choćby USA, Niemcy, Francja Wlk.
Brytania, Włochy, a także mające nieco mniejsze tradycje, jak Hiszpania czy
Portugalia. Wpływaja na kształ prawodawstwa, negocjują skutecznie
porozumienia branżowe i lokalne. Dopiero w przypadku ich fiaska dochodzi do
użycia broni ostateczne w postaci strajku, a i strajki mają różny zakres i
formy.
Związki zawodowe są nawet tam, gdzie tak naprawdę nie są za bardzo potrzebne
(kraje skandynawskie).
I wszędzie sa one prawnie umocowane.
A my tu na grupie czytamy wykwity zapóźnionych umysłów o wolnym rynku
prymitywnie pojmowanym jako barbarzyńska dzicz, dyktat silniejszego,
negujące potrzebę uregulowań w tej dziedzinie, chore teorie o
samoregulującym sie cudownie rynku pracy itp. banialuki.
Ale to nic nowego, tak już przecież było. W XIX w. dzień pracy wynosił 12h
(nie było KP), w tkalniach pracowały 10-letnie dzieci bo płaca rodziców nie
wystarczała na biologiczne przeżycie, przejawy buntu tłumione były jak
przestępstwa.
Ale świat poszedł do przodu, choć niektórzy i do dziś nie nadążyli...

--
Jotte