próbowałam
> rozmawiać z pracodawcą (....). Niestety dowiedziałam się że firma
> nie praktykuje ewidencji wyjść prywatnych i należy wziąć urlop na ten
> dzień.
Znaczy że rozmawiałaś z pracodawcą lub jego przedstwicielem na ten temat i
powiedział Ci że nie da rady a wcześniej kradł lub wyłudzał Twój czas.
Jeżeli nie kradł lub nie wyłudzał a kupował, czyli płacił za ndgodziny to
inna sprawa - sytuacja czysta.
Jeżeli nie można po ludzku, to trzeba po chamsku, a tu masz już kilka wyjść:
1. idzesz sobie do tych lekarzy, nie przychodzisz do pracy a kiedy wracasz
każdorazowo przynasisz zwolnienie za ten dzień nieobecności
2. zwracasz się do pracodawcy _pisemnie_ o wydanie wolnych dni w zamian za
przepracowane nadgodziny w dniach......i tu cytujesz dowody o których
piszesz
3. za każdym "następnym razem" na propozycję pracodawcy dotyczącą
wyłudzenia/kradzieży Twojego czasu odpowiadasz: pracuję do godz. X do godz
Y, proszę mi zlecić na piśme pozostamnie w godzinach nadliczbowych.

P.S.
przeszedłem różne szczeble kariery. Między innymi byłem szeregowym
pracownikiem, kierownikiem, byłem dyrektorem z około 100 osobową załogą pod
sobą. Nigdy się nie zdarzyło żebym komus odmówił normalnego ludzkiego
traktowania. Jeżeli ktoś potrzebował wyjść - wychodził. Ludzie mogli liczyć
na mnie - ja na nich i zawsze przekładam układ partnerski oparty na
zrozumieniu i tolerancji ponad wszystko inne. Była zawsze książka wyjść, ale
był to mój dupochron - gdyby komuś kto wyszedł coś się stało, wiadomo było
że nie był w pracy tylko w swoim prywatnym czasie więc nie ponosiłem za taką
osobę odpowiedzialności. Książka wyjśc nie była użwana do rozliczania innych
z tego co zrobili lub czego nie zrobili.W stosunku do ludzi wystarczyło
kierować się jedną prostą zasadą: "traktuj innych tak jakbyś sam chiał być
traktowany" (sadomasochiści nie brać tego zbyt do siebie). W stosunku do
pracodawcy (czy to osoby fizycznej czy prawnej) zawsze wyznawałem zasadę
ograniczonego zaufania opierającą sie na świadomości że też jestem
pracownikiem, tyle że na specyficznym stanowisku i może mnie spotkać
wszystko to co innych.

Ostatecznie chodzenie do pracy wkurzyło mnie bardzo i teraz nie pracuję.
Cieszę się każdym dniem który spędzam z żoną i synkiem i jest fajnie. I da
się.
--
Jackare