Greg wrote:
> Ciekawy jest Twój tok myślenia. Nie sądzisz, że bardziej adekwatnym
> porównaniem byłoby takie:
> - Policjant wracając po pracy do domu widzi jak grupa wyrostków wyszarpuje
> staruszce torebkę. Oczywiście rzuca się jej na ratunek.
Nie. Nie sądzę.

> Koleżanka nie pracowała w szkole
> jako wolontariuszka i nie codziennie po kraju szukała uciekinierów,
Ale jak już, to wzięła wolne, prawda? Nieważne te 100, czy 200 złotych
za dzień-dwa roboty, przecież powołaniem płaciła za obiady i mieszkanie.
Otóż, wychowawca nie ma za zadanie szukać uciekinierów - ani
w normalnej szkole, ani w poprawczaku. To robią inni. Nie odbierajmy
im chleba.

> "Do każdego zawodu można mieć powołanie. Wyobraź sobie policjantów, którzy
> przykładają się do ścigania przestępców, zamiast w tym czasie wlepiać mandat
> przechodzącej przez jezdnie staruszce, bo nie poszukała pasów, tramwajarzy
co za bzdury z tą staruszką?

> którzy nie zamykają przed nosem drzwi i przyjeżdzają na przystanek o czasie,
> lekarzy leczących bez łapówki i zbędnej zwłoki, potrafiących zostać dłużej
nie daję łapówek lekarzom, a jednak leczą mnie wg. swojej wiedzy
i możliwości

> gdy ktoś jeszcze potrzebuje ich pomocy, urzędników magistratu załatwiających
> sprawy petentów bez narzekania, że kawa stygnie, a petenci nie kłaniają się
z tymi urzędnikami też się zmieniło - dają petentom ankiety
do podpisania, odbierałem niedawno prawo jazdy - żadnych kolejek

> im w pas. Wyobraź sobie setki tysięcy ludzi, po których widać, że pracują
> nie za karę, ale dlatego, że tego chcą."
Widzę ludzi którzy pracują obowiązkowo i systematycznie,
bez "zarzynania" się niepotrzebnym wysiłkiem. Nie chcę,
żeby normą stała się praca ponad normę. Znam nauczycieli
pracujących równocześnie w 3 szkołach, wyrabiających podwójny
etat - to jest złe, owszem.

>>Jak robi coś ponad, to fajnie ale _to_nie_jest_obowiązek_.
> A nie pomyślałeś, że to co robisz możesz robić lepiej, a co za tym idzie -
> łatwiej, przyjemniej i skuteczniej? Dwóch nauczycieli - obaj mają nauczyć
> uczniów tematu. Jeden przedstawi go tak, że wzbudzi ich zainteresowanie.
> Drugi zaś tak, że uczniowie w tym samym czasie będą myśleć co tutaj na
> wieczór zaplanować, albo jak nauczyciela wykiwać. Który z nich wywiązał się
> ze swoich obowiązków? Któremu jest łatwiej?
Wiem, wiem - znasz się na nauczaniu znakomicie, jak jakiś kurator
oświaty co najmniej. W Polszcze od wieków taka tradycja jest,
że się wszyscy znają na leczeniu i uczeniu. To już Stańczyk
stwierdził doświadczalnie.

>>Nie masz prawa żądać od normalnych ludzi, aby wzorem maniaków,
>>którzy nie mają życia prywatnego, poświęcali całe swoje życie pracy.
> Widzisz to co chcesz widzieć.
A Ty wszędzie węszysz nauczycieli niedouczonych, niekompetentnych,
leniwych, niegodnych szacunku itd. Jest takie stare przysłowie,
"jeszcze się taki nie narodził, co by wszystkim wygodził".
Klasy liczą po 30 uczniów (i więcej) - trudno jednemu nauczycielowi
dopasować się do każdego z osobna. Prawda? Przy tym rodzice nieraz
mają zupełnie inne zdanie na temat nauczania i wychowania, niż ich
dzieci, więc _nigdy_ nie będą wszyscy zadowoleni. Dlatego my po prostu
robimy swoje, bez szaleństw i zrywów, ale solidnie i systematycznie.

Mam nadzieję, że znajdziesz inną pracę i to
> jak najszybciej.
Ja też :-)
Dziękuję.

>>To, że mogła przez ileś-tam miesięcy funkcjonować na 150%
>>nie znaczy, że taka jest norma.
> Ona - 5 lat. Ale znam nauczycieli, którzy z dzieciakami czy młodzieżą mają
> rewelacyjny kontakt znacznie dłużej.
A więc uważasz, że to po prostu kwestia "kontaktu z młodzieżą"?
Na to się przekłada wg. ciebie powołanie?

Jurek