Immona wrote:
> Marek Barbaszyński wrote:
>
>
>> No to jeżeli można coś zasugerować: doktoratu nie ukrywać, bo nie ma
>> się czego wstydzić, ale też i nie akcentować nadmiernie - lepiej
>> pracodawcy zaprezentować konkretne umiejętności lub chociaż
>> dziedzinę, którą się zna, mówiąc czym się do tej pory zajmowało.
>> Podkreślanie stopnia naukowego zamiast konkretnej wiedzy
>> sprawia wrażenie, ze poza stopniem delikwent sobą nic nie
>> reprezentuje.
>>
>
> Zasadniczo doktorat jest wstepem do dzialalnosci stricte naukowej. Na
> rynku pracy, ludzi z doktoratami kochaja np. placowki badawcze firm.
>
> W Polsce mialam wsrod znajomych sporo dr (raczej siedzacych na uczelni)
> i teza o robieniu doktoratu dla hobby mnie nie przekonuje - hobby moze
> byc dziedzina nauki, ktora sie czlowiek zajmuje, ale nie samo robienie
> doktoratu. Publikacje, recenzje, niskie stypendium, atmosfera na
> uczelni... Przez to sie nie przechodzi dla hobby, jest to poswiecenie i
> inwestycja dla jakiegos celu. Tym celem albo moze byc realizowanie
> powolania w postaci wyboru zawodu naukowca/wykladowcy, albo osiagniecie
> wysokiego poziomu kompetencji zawodowej w dziedzinach, gdzie sie to
> oplaca - biotechnologia etc.

Niekoniecznie - ja znam kilka osob, ktore zrobily /badz tez przymierzaja
sie zrobic doktorat ot tak dla siebie, bo to fajne wyzwanie, bo
interesuja sie tym itd. Wiec powodow moze byc wiecej, hobby tez :)

--
Kaczus/Pegasos User
http://kaczus.republika.pl