"mvoicem" <m...@g...com> napisał

> Wiesz, parę razy zlecałem coś ludziom którzy mówili że nie robią tego
> dla pieniędzy ... i teraz wiem że nigdy więcej takiego układu, bo
> wychodzi drożej niż jakbym zapłacił godziwą kasę za coś.

Nie chodziło mi o coś takiego, a raczej o sytuację, gdy do pracy przychodzi
absolwent uczelni z zerowym doświadczeniem, zerową praktyką, wiedzą czysto
teoretyczną, a ma oczekiwania finansowe takie, jakby co najmniej od kilku
lat istniał w branży jako świetny specjalista. Bawią mnie tacy ludzie (to
niestety nie są wyjątki), bo nie mają pojęcia, że uczelnia to tylko wstęp do
wiedzy. Kolejną - tę bardziej cenioną - nabywa się w pracy, w praktyce. I że
nikt nie zapłaci komuś takiemu tyle, ile dostałby człowiek z bogatym i
interesującym CV.
Dlatego chwała "doktorynce", że ma pokorę wobec siebie, że nie startuje z
pozycji "co to nie ja", bo to naprawdę dobrze wróży.

> Schemat jest generalnie taki, jest robota do zrobienia, nawiązuję
> kontakt z programistą, ustalam z nim kasę - dowiaduję się że on nie robi
> dla pieniędzy. Ok, i tak mam jakieś wyobrażenie ile jestem gotowy za to
> zapłacić, więc się umawiamy. Po jakimś czasie programista rezygnuje bo
> już się nauczył, lub doszedł do wniosku że go nie interesuje ta
> technologia, lub płaca jest dla niego za niska a o nierobieniu dla
> pieniędzy mówił żeby sprawić dobre wrażenie. A ja zostaję z rozgrzebanym
> projektem i terminem dyszącym na karku....

Faktycznie nieciekawie, ale czy taki ktoś bez umowy u Ciebie pracuje?

N.