doktorynka wrote:
>>> 5. wie, ze jeszcze wiele musi sie nauczyc w pracy.
>>
>> No i z tym ostatnim to różnie bywa.
>
> Tak? A to dla mnie nowosc. Szukajac pracy, na poczatku mowilam wielu
> pracodawcom,
> ze chce pracowac u nich nawet za darmo, a za to sie duzo nauczyc. I
> wiesz - raz mi sie udalo :-)

Pobawię się w adwokata diabła, a co :-)
Ty chcesz się nauczyć - i dobrze. Tylko czy jesteś reprezentatywna
dla doktorów szukających pracy?
Równie (a może i bardziej) prawdopodobne jest, że zatrudniony
doktor będzie miał postawę "ja jestem DOKTOR, góruję nad motłochem
i nikt mi nie będzie mówił co i jak mam robić". O nauce to nawet
wspominać nie warto...
A pracownik który ma wygórowane mniemanie o sobie to jest kłopot.
Praca w zespole z kimś takim to mordęga.


>
>> Mit co do pracodawcy:
>>
>> - że głownym powodem niechęci do zatrudniania doktora jest obawa
>> przed wygryzieniem
>
> Bo dla samego szefa to nie jest glowny powod. I najczesciej to nie
> szefowi przeszkadza tytul.

W normalnej firmie tytuł nie przeszkadza nikomu. Przeszkadza niekompetencja
i zadufanie we własne, często wątpliwe, umiejętności.
Opory przed zatrudnianiem doktorów dotykają głównie tych, którzy do tej pory
nigdzie nie pracowali - bo w ich przypadku ryzyko niepożądanych zachowań
jest największe. Jeżeli jednak doktor ma też doświadczenie w pozauczelnianej
pracy, albo doktoryzuje się już będąc u pracodawcy, opory magicznie znikają.

>
>> Ale co do tego mają kompleksy?
>
> To moze lepiej - kompleksy i wynikajaca z nich zawisc. Lepiej brzmi?

A po czyjej stronie? Doktora? Sądząc po tym, co tu piszą osoby z doktoratem,
którym nie udaje się znaleźć pracy, to raczej oni mają kompleksy.

--
Marek "Barbidu" Barbaszyński
---- The signature has been optimized away
---- www.modele.civ.pl