Użytkownik "Bremse" <bremse{usun.to}@wp.pl> napisał w wiadomości

> Jasne, a "z Zielonej Góry do Warszawy jest dalej niż z Warszawy do
> Waszyngtonu" (jakoś tak to szło). Jeszcze podział na A1, A2 i B1 i B2
> zrób, to będzie weselej.

A żebyś wiedział! Jest jeszcze A0.

> Teraz wzorem Lisa* sobie usiądziemy i ponarzekamy że ci wredni ze
> Stolycy dromnomieszczaństwo mają gdzieś, a drobnomieszczaństwo losem
> pospólstwa się nie interesuje.

Masz jakieś wyrzuty sumienia, że zawsze się w ten sposób
wypowiadasz? :>

> No i o czym to ma świadczyć? Będziesz miała łeb na karku, to jako
> sprzątaczka więcej zarobisz niż rzeczona sekretarka. Jak ktoś ma
> ambicje iść na studia, żeby potem sobie usiąść na etacie za 1,5k zł
> brutto i ponarzekać to proszę bardzo.

No i o czym ma świadczyć Twoja wypowiedź???
Co ona wniosła do dyskusji???
Może miała pokazać światu, że jest dobrze? :>

> Coś mi się wydaje, że albo miałaś jakimś cudem szczęście/nieszczęście
> w nigdy nieskacowanym towarzystwie pracować albo po prostu nie chcesz
> widzieć takich sytuacji. Naprawdę nigdy nie pracowałaś z osobami,
> które czasem na kacu wpadały do pracy? W poprzednich miejscach pracy
> nigdy się nie zdarzały jakieś wsiąknięcia?

Tylko dwa przypadki: pracownik, który popijał w pracy
- długo nie popracował, zwłaszcza, że spartolił robotę;
współwłaściciel, który też popijał w pracy - ten miał lepiej.

Jeśli chodzi o pozostałych - widocznie pracuję w 'normalnym'
towarzystwie.

> >Jestem akurat na bieżąco. Tylko kilka z nich może sobie
> dorobić, bo konkurencja jest zbyt duża,
>
> A ta konkurencja to dlaczego jest konkurencyjna?

A dlatego, że ludzie nie mają pieniędzy na zatrudnienie
pielęgniarki, np. do osoby chorej w domu, a prywatnych
klinik nie ma w okolicy - KPW?

> > nie ma prywatnych klinik,
> >a niepubliczne zakłady zdrowia nie narzekają na brak osób
> >do pracy, raczej stawiają wysokie wymagania wobec takich
> >osób.
>
> No może mają niskie stawiać? Rzeczywiście wredni jak cholera są.

A ja coś takiego napisałam???
Dopowiedziałeś sobie.
Nie ma tyle miejsc, ile mogłoby być chętnych.
A tak w ogóle to żyje się nie po to, aby zapierd... na 2 etatach
tylko po to, aby żyć na jakimś tam poziomie.

> >> Pracownik decyduje się na taką firmę tylko po to żeby
> >> zdobyć doświadczenie (czyli konkretną korzyść) które
> >> umożliwi mu za jakiś czas przejście do lepiej płacącego pracodawcy.
> >
> >Niektórzy tak zarabiają przez większość życia.
>
> Już mam się wieszać, bo pracuję i będę pracował dla tych co mi więcej
> zapłacą i/lub gdzie mi zapewnią lepsze warunki pracy?

Znowu masz jakieś wyrzuty???
Czy ktoś Ci tu coś zarzucał? Ale to chyba jakieś NOŻYCE...
Może musisz się wyspowiadać, to Ci ulży?

> >Znam bardzo dużo osób, które przepracowały kilkanaście lat
> >i zarabiają1200 zł brutto.
>
> Rozumiem, że to ma być wzór do naśladowania?

A umawialiśmy się, że na grupie rozmawiamy tylko o wzorach
do naśladowania???
Ja pisałam o realiach.
Wisi mi to, czy jesteś ślepy czy głupi, żeby tego nie zauważyć
i co najwyżej kpić.

> >A kuku! Obudź się kolego!
>
> W sumie to dopiero idę spać, ale jak tak prosisz ;-)

Dobranoc.

> Ja już dawno wnioski z tego wyciągnęłem i nie oczekuję że do tej
> Polski B, C, czy jaką tam literkę wolisz, przyjedzie rycerz na białym
> koniu i mnie na salony zabierze. Jedyne co mogę zrobić to swoją szkapę
> osiodłać i "wio Baśka!" krzyknąć. Tobie radzę zrobić to samo.

Mały problem - brak szkapy.

> * tak się nieśmiało zapytam - czy Ty aby nie jesteś po lekturze
> naszego narodowego patrioty? Bo przez te Polski ABC tak mi jakoś
> Zbuczynem zaleciało...

Nie
Natomiast wpadła mi w ręce taka lektura (bardzo ciekawa):

"Syndrom grupowego myślenia
[...]
Objawy grupowego myślenia
====================
Na syndrom ten składa się osiem różnych objawów:

1) Iluzja wszechmocności czy niezwyciężoności podzielana
przez większość lub wszystkich członków grupy, stwarzająca
optymistyczne przekonania o sukcesie.
Tego typu przeświadczenie może zneutralizować lęk wynikający
z poczucia osobistej nieadekwatności wobec zadań, bądź niewiarę
w możliwości znalezienia właściwego rozwiązania w czasie kryzysu.
Psychologiczną funkcją tego objawu jest wzmocnienie poczucia
pewności siebie członków grupy i likwidacja lęku.

2) Kolektywne wysiłki zmierzające do obronnej racjonalizacji
działania w celu pomijania ostrzeżeń, mogących doprowadzić
do powtórnego rozpatrywania wątpliwości.
Psychologiczna funkcja tego objawu to obrona grupy przed
niepewnością, która mogłaby osłabić działanie w przyjętym
kierunku i zachwiać wiarę w słuszność podejmowanych decyzji.

3) Wiara członków grupy we wrodzoną wyższość moralną
własnej grupy skłaniająca do ignorowania etycznych i moralnych
konsekwencji swoich decyzji. "Nasze cele są dobre i słuszne" -
to przekonanie umożliwia członkom grupy unikanie poczucia winy
i wstydu wobec decyzji, które mogą pogwałcić własne zasady moralne.

4) Stereotypowe wizerunki przywódców wroga jako zbyt złych
na to aby wchodzić z nimi w jakikolwiek układ, bądź jako zbyt
słabych aby ich traktować jako równorzędnych partnerów.
Tego rodzaju stereotypy dehumanizują wroga i likwidują poczucie
winy przez usankcjonowanie amoralnych działań, jakie przeciwko
nim podjęto. Ponadto obraźliwa charakterystyka wroga umożliwia
przeistoczenie agresji pojawiającej się wewnątrz grupy na zewnątrz.

5) Bezpośredni nacisk na każdego członka grupy, który przedstawia
silne argumenty przeciwko któremuś z grupowych stereotypów.
W rezultacie tego, każda z osób w grupie znajduje się pod naciskiem
zalecenia, aby nie przeciwstawiać się grupowym stereotypom,
gdyż grozi to odrzuceniem takiej osoby z grupy.

6) Autocenzura odstępstw od oczywistego grupowego uzgodnienia
prowadząca do wewnętrznego negowania ważności własnych
wątpliwości. Rozwój tego typu autocenzury wyzwala blokadę
procesów oceny i weryfikacji, co sprzyja podporządkowanym się
wnioskom niezgodnym z założoną koncepcją.

7) Wspólna iluzja jednomyślności. Iluzja ta skutkuje tendencją
do poszukiwania zgodności, której to tendencji podporządkowane
zostaną wszelkie poczynania grupy

8) Wyłonienie z grupy członków stających się swego rodzaju
"stróżami poprawnego myślenia". Ich zadaniem jest ochrona grupy
przed dopływem niepomyślnych informacji, które mogłyby zniszczyć
podzielane przez członków grupy samozadowolenie płynące z przekonania
o własnej efektywności i moralności grupowych decyzji.
Brak tych informacji pozwala na niedostrzeganie defektów w ich
"wypieszczonej koncepcji" i unikania konieczności zapoczątkowania
bolesnych przewartościowań."



Dlaczego odnoszę wrażenie, że nie miałeś nic do powiedzenia,
a Twoje posty są w stylu:
stwierdzenie: to jest białe
Ty: ja nie jestem temu winien!
:>>>

Zarabiasz u mnie na mentalnego plonka.

--
Koziorozec