artur dyksinski wrote:
> Czesc.
>> dopoki nie musimy zarabiac mozna zdobywac doswiadczenie
>> bez dostawania wyplaty...
>
> !!!!!!!!
> Tosz to komunizm!.
> I to z paskudnymi reperkusjami dla rynku pracy (i kto wie, moze dla
> calej gospodarki)

Podejrzewam, że piszesz to z odrobiną ironii. Jednakże faktem jest, że takie
podejście do pracy i zdobywania praktyki nie jest wyjątkiem w krajach
"cywilizacji zachodniej". Tak się składa, że mój znajomy wyemigrował do
Australii jakieś 10 lat temu. Kiedy był w kraju z wizytą dużo rozmawialiśmy
na temat tamtejszego rynku pracy, bezrobocia i starań o podjęcie pracy w
jego nowej ojczyźnie. Opowiedział właśnie o dość powszechnej metodzie
zdobywania doświadczenia zawodowego (work experience) polegającej właśnie na
pracy bez wynagrodzenia (oczywiście nie na długą metę) w firmie na
stanowisku, o które później będzie się starać (aczkolwiek wcale
niekoniecznie w tejże firmie). Tak więc wcale nie ma się z czego śmiać
(stopa bezrobocia Australii wynosiła wtedy ok. 10-12%).
A nawiązując do dyskusji Twojej z Krzysztofem, to przecież na pewno zdajesz
sobie sprawę z tego jak na Zachodzie studenci zarabiają na studia
(MacDonalds, KFC czy inne tego typu lokale). Wielu z nich - tych
najzdolniejszych stara się o przyjęcie do renomowanych firm (powiedzmy IBM,
General Motors itp, kancelarie prawnicze, biura consultingowe, banki) na
stanowiska bardzo poślednie - magazynier, goniec, pomoc biurowa. W zamian za
finansowanie studiów poznają firmę od podszewki i zobowiązują się do pracy w
niej przez ustalony okres po ich ukończeniu. Stąd wzięło się określenie -
ścieżka kariery. Nie wolno tego negować, a przyrównywanie do rewolucji
kulturalnej stanowi IMHO delikatnie mówiąc nieporozumienie.

--
Darek
wyciąć anty spam z adresu