W niusie ce35kt$3ae$...@n...news.tpi.pl,
chinol raczyl(a) sie wypowiedziec nastepujaco:

/cut/

> poszly na wspieranie malej i sredniej przedsiebiorczosci, ktora w
> polsce od 10 lat generuje ok 60-70 % wplywow z podatkow). Od 94 roku
> rozpoczelo sie systematyczne zaduszanie jedynej galezi gospodarki,
> ktora generowala rownomierne zyski, a od 97 roku rozpoczely sie
> efekty tego duszenia.

masz do tego jakis model czy to tylko Twoje, niczym nie potwierdzone teorie?
/cut/
>
> To nie jest prawda (jest tylko czesciowa). Podstawowy magnes dla firm
> z zachodu to CIT (19%) ktory w polsce jest jednym z najnizszych w UE.
> Koszty pracy wcale nie sa takie super jak by sie wydawalo. Duza podaz

cit w polsce dla znacznej czesci firm z udzialem kapitalu zagranicznego sie
zupelnie nie liczy. te firmy po prostu nie wykazuja zyskow w polsce. gdyby
cit faktycznie mial takie znaczenie, to wszyscy inwestorzy ladowaliby w
specjalnych strefach ekonomicznych.
a koszty pracy sa super. ostatnio bcg oglosila wyniki swoich badan, wg
ktorych sa one nizsze 4 do 10 razy w polsce niz w krajach europy zachodnej.
ogolnie produkcja w polsce jest tansza o 30%.
takich badan jest wiecej i ich wyniki sa bardzo zrosnicowane, ale wszystkie
wskazuja na jedno: tu jest taniej niz na zachodzie.
/cut/
>>
>
> Ale o jakich krajach mowa ? Niemcy, Francja, Anglia to tak. Ale jest
> jeszcze Grecja, Portugalia, czy Hiszpania. Pozatym musimy jednak
> walczyc o wieksza kase na nasz rozwoj. Europa jakos szybko zapomniala
> o tzw. "planie Marshalla' ktory ja defacto postawil na nogi (a nie
> ich super gospodarka) i musi sobie zdac sprawe, ze taki "plan

tak? a czym to mierzysz?
pkb per capita w hiszpanii to 14,5 tys usd, w grecji 10,7 tys usd, w
portugalii 10,9 tys usd. wiesz ile w polsce? 4,7 tys usd.
unia nic nie musi. unia daje nam mozliwosci wykorzystania pewnych srodkow
ale jak sobie z tym poradzimy to juz nasza sprawa. z tego co widac, to
srednio sobie radzimy.

pzdr, aga

--
Przez czternaście lat moje słowa były spowite słowami Matta, mój
głos modulowany wedle jego głosu.(...) Obawiałam sie używać języka,
który mogłabym nazwać swoim własnym. Łatwiej było pożyczać cudze
słowa niż dawać innym swoje własne. (M. Cooley: Archiwista)