camelia wrote:
>> Daruję Wam opis, nawet w zarysie...
>> Obecnie, korzystam z uroków "bezrobotnego" !! Mam święty spokój i dużo
>> czasu. Nadrabiam więc zaległości czytelnicze i internetowe.
>> Staram się myśleć pozytywnie, głowę podpieram kijem ...

Recepta postępowania na przyszłość dla takich wypadków (skuteczność leczenia
ok 85%)
1. zadbaj ciut o kondycję, szczególnie się porozciągaj
2. jeśli podejdzie i zacznie marudzić
a) podejdź blisko twarzą w twarz, muśnij biustem
b) uśmiechnij się, wysuń lekko język, zarzuć ręce na szyję, spleć ręce na
karku
c) gwałtownie poderwij kolanko
d) powtórz ze dwa-trzy razy pkt. c)
3. idź po szefa albo współpracowników, przyprowadź, pokaż okaz
4. zażądaj protokołu zajścia NA PIŚMIE, jeśli nie chcą dać dzwoń po gliny i
rób smród pod niebiosa (oficer dyżurny musi przyjąć zgłoszenie, NIE
ZAPOMNIJ brać jego danych, godziny zgłoszenia) - nie wypuszczaj inicjatywy
z rąk, nie daj się zastraszyć
5. nie daj się ugłaskać czy przebłagać prezesowi ani NIKOMU o zatuszowanie
incydentu; świadoma bądź, że zaczynając, MUSISZ zakończyć, bo zwyczajnie
wywalą z roboty pod byle pretekstem, jedyną tarczą jest protokół zajścia;
dobrze jest uświadomić szefowi, że też możesz nieźle ugryżć (bardzo
skuteczny jest telefon do lokalnego radia i nagłośnienie sprawy)
6. jeśli mimo wszystko zaczynają się schody, daj znać dowolnej organizacji
feministycznej - przyleci batalion wściekłych babiszonów i rozwali wszystko
w drobny mak :-) , pomogą w razie kłopotów, zasądzą firmę, przywrócą do
pracy; mimo wszystko polecam zawiadomić ich niezależnie od wydarzeń
7. po wszystkim każdy facet w firmie będzię Cię obchodził jak śmierdzące
jajko, koleżanki też raczej stracisz

pozdrawiam - jako samiec =)