W wiadomości news:f9hqhp$he1$1@inews.gazeta.pl Gienek
<g...@s...pl> pisze:

> Kiedyś dawno temu byłem kierownikiem i wspominam to jako koszmar. Praca
> między młotem a kowadłem. Najbardziej mnie w tej pracy dobijało to, że
> musiałem przekazywać pracownikom polecenia szefa które kłóciły się z
> moim sumieniem jako własne :( . Szef na początku mojej pracy zastrzegł
> sobie, że to co on mówi do mnie to jest tajemnica. A ja przekazuję
> pracownikom polecenia jako ja i na własną odpowiedzialność. Oczywiście
> pracownicy winili mnie za wszystkie niedorzeczne pomysły szefa a ja
> niestety nie mogłem powiedzieć od kogo pochodzi polecenie.
Mogłeś, tylko się nie odważyłeś.
Jesteś (byłeś?) dziecinny. Delikatnie, bardzo delikatnie mówiąc.
Po pierwsze obowiązuje cię to, co masz w zakresie obowiązków i na piśmie a
nie to, co "szef" powie paszczą.
Po drugie należy _przed_ podjęciem decyzji o przyjęciu bądź odrzuceniu
propozycji objęcia stanowiska dokładnie przeanalizować przyszłe warunki jego
pełnienia i rozumieć, że one się mogą zmienić, także na nieakceptowalne.
Po trzecie - i najważniejsze - jak się stoi w obliczu ewentualności
wykonania czegoś, z czym się nasze sumienie/poczucie przyzwoitości nie
godzi, to się ODMAWIA i tego nie robi albo robi tak, jak należy aby być w
zgodzie z sobą.
Ale do tego trzeba mieć jaja. Jaja - rozumiesz?
Ehh, pewnie nie...

--
Jotte