> doradce finansowego/podatkowego. Kazdego na to stac, poniewaz nie placi
> sie jemu, on zyje z prowizji od bankow i firm ubezpieczeniowych.
> Poniewaz ma oferty i prowizje od wszystkiego, co jest na rynku (nie jest
> problemem sie zglosic gdziekolwiek i dostac podpisana obietnice prowizji
> za sprzedaz produktu finansowego), a kazdy z tych produktow jest dla
> jakiegos klienta dobry i konkurencja jest taka, ze prowizje niewiele sie
> roznia, a jego przetrwanie na rynku zalezy od bycia polecanym przez
> zadowolone gospodarstwa domowe kolejnym - kieruje sie interesem klienta,
> mimo ze nie jest przez niego oplacany.

Jakoś nie mogę sobie tego wyobrazić, aby ktoś opłacany z prowizji od
produktów, nie starał się maksymalizować tej prowizji.

Oczywiście zdaję sobie sprawę, że krótkowzroczna maksymalizacja prowizji
poprzez wciskanie odpowiednich produktów może poskutkować utratą
klienta, ale zawsze można próbować jakichś sztuczek, które będą na
dłuższą metę niekorzystne dla klienta, a jednocześnie nie będzie on w
stanie się połapać.

Osobiście mam jedną zasadę (oczywiście nie staram się jej stosować za
wszelką cenę): starać się unikać pośredników - a taki doradca to w
istocie nikt inny, jak właśnie pośrednik.

> skutecznie pomoc. Niesamowita roznica w porownaniu do polskich agentow
> ubezpieczeniowycyh typu "mlode wilki", sami przed trzydziestka i
> starajacy sie namietnie wcisnac jeden produkt.

Przypuszczam, że jedyna prawdziwa różnica polega na tym, że są znacznie
bardziej wycwanieni od tych "młodych wilków" i działają bardziej
długofalowo. Nic więcej.


Aczkolwiek takie jest moje zdanie jako osoby prywatnej - ewentualnego
klienta takich ludzi.