> A więc zacznijmy od stanu wyjściowego, gdzie mamy ustalone stopy
procentowe
> na pewnym poziomie a ilość pieniądza na rynku odpowiada ilości towarów i
> usług , które można za nie kupić (czyli podaż równa jest popytowi). Na
razie
> omijam aspekt oszczędności i inwestycji. Jest to stan idealny (no może nie
> tyaki idealny, b o mamy coś takiego w Japonii, a gospodarka jest tam w
> recesji).
> A więc spadek stóp procentowych wywołuje większy popyt inwestycyjnu
(kredyty
> tańsze-opłaca się je brać, biorąc pod uwagę zyskowność firmy, czasem
> bardziej się opłaca wziąć kredyt niż finansować inwestycję z własnych
> pieniędzy).Oczywiście rośnie też popyt konsumpcyjny (system ratalny:auta,
> domy, mieszkania,rtv,agd i inne paści). W tym momencie na rynek wpływa
> więcej pieniędzy i mamy zwiększoną podaż pieniądza. Powoduje to obniżkę
> stopy procentowej równoważącej rynek.Po prostu niższa stopa procentowa
> powoduje wzrost popytu na pieniądz i pozwala zachować równawagę na rynku
> pieniężnym.

Nie uwzgledniles negatywnych skutkow niskich stop procentowych i tego ze sa
one
wprowadzane w chwilach kryzysowych..., po tych chwilach szybko wracaja do
normalnego poziomu.

> reasumując: wzrost podaży pieniądza (poprzez obniżenie stóp procentowych)
> powoduje wzrost popytu globalnego, wzost dochodu i produkcji.
> Do tego dochodzi kilka związkó zgodnie z krzywą Philipsa : że wyższej
stopie
> inflacji towarzyszy niższa stopa bezrobocia i na odwrót.
> Do tego dochodzą aspekty fiskalizmu państwa, płynności kursu walutowego,
> cykl koniunkturalny, ale to nie miejsce i czas to rozważać
> I to by było na tyle
> sebur
>
>