Witam!
Moja opinia niewiele zmieni, ale chciałam Cię "wesprzeć w złości" na brak
odpowiedzi na wysyłane CV, tudzież aplikacje. Dla mnie ta praktyka też jest
niezrozumiała. Od stycznia 2002 szukam pracy. Wysłałam jakieś 80 CV (pocztą,
mailami)do biur pośrednictwa pracy, bezpośrednio do miejsc, w których
szukałam pracy, a także odpowiedzi na konkretne ogłoszenia, np. Urzędu Służb
Cywilnych. Nie dostałam żadnej odpowiedzi. Nie wiem czy moja
osoba "zaprezentowana" w CV jest dla nich zupełnie nieciekawa, czy może po
prostu nie mają w tej chwili wolnych miejsc pracy. Informacja jak jest
naprawdę pomogłaby mi w utrzymaniu wiary w siebie, swoje wykształcenie i
umiejętności. A tak nie wiem nic... Chamstwo ludzi szukających pracowników
idzie jeszcze dalej. Otóż odpowiedziałam na ofertę pracy w Ministerstwie
Sprawiedliwości w Krajowym Rejestrze Karnym. W ofercie było napisane, że
skontaktują się z wybranymi kandydatami telefonicznie. W związku z tym, że w
okresie, kiedy mieli dzwonić byłam nieosiągalna pod telefonem, sama
zadzwoniłam do nich z pytaniem czy już dzwonili do wybranych osób (nawet nie
pytałam o to czy wybrali mnie!!!), a baba naskoczyła na mnie, jak ja w ogóle
śmiem tam dzwonić. Moim zdaniem to totalny brak kultury osobistej oraz
minimalnej empatii z ludźmi bez pracy. Podsumowując: uważam, że Ci, którzy
poszukują pracowników powinni znaleźć sposób, żeby informować ludzi o swoich
decyzjach, bez względu na to, jakie one są. Powinni chociaż przez chwilę
zastanowić się, jak by się czuli, gdyby to ich tak lekceważono. Rozumiem, że
powiadamianie 200 osób może być problemem organizacyjnym (potrzebne pieniądze
na pocztę lub osoba, która by siedziała przy telefonie i informowała), ale
nie jest to niemożliwe. Trzeba tylko wykazć odrobinę dobrej woli...
Pozdrawiam wszystkich!!!
Baśka


--
Wysłano z serwisu Usenet w portalu Gazeta.pl -> http://www.gazeta.pl/usenet/