> Wszystko ma swoje granice i to że jedni maja a inni nie to jest wyłacznie
> ich zasługa. Ja tylko próbuje udowodnić że da się!

Ale to kazdy wie, ze sie da. Tylko pojawia sie pytanie o koszt.
Ostatnimi czasy znalazlem ciekawe ogloszenie na grupie pracy oferowanej.

Mistrz informatyki + praca w nadgodzinach + 1300 brutto + brak negocjacji
pensji + Warszawa

Podliczy koszty:

wynajecie mieszkania: 1000 zlotych
oplacenie rachunkow: 300 zlotych
jedzenie: 200 zlotych
ciuchy: 100 zlotych

razem: 1600 zlotych
netto z 1300 to jest jakies 800, czyli dokladnie polowa tego co potrzeba.

I tutaj jest, za przeproszeniem, pies pogrzebany.

> Bynajmniej nie narzekaniem i spazmowaniem bo to ich tylko utwierdza w
> przekonaniu że maja do czynienia z nieudacznikami! A czy ludzie bez pracy są
> nieudacznikami? Nie!

Generalizacja, ale przyjmijmy, ze jest wielu takich, ktorze chetnie, za godziwa
place, poszliby do pracy

> Ale znam takich którzy są bez pracy bo maja taki styl
> zycia i wola jak im wszyscy współczują i dają jałmuznę i na takich się
> wściekam, bo ich dzieci będa takie same.

Takich nie biore pod rozwazania.
To jest inna kateoria ludzi i pominmy ich milczeniem.

> A co do sympatii to każdy ma prawo wyrazic swoje poglądy niekoniecznie
> zgodne z duchem zażenowania i współczujacym tonem.

Oczywiscie. I tutaj masz racje. Nic tak nie pomaga jak _konstruktywna_ krytyka.
Ale niestety ostatnimi czasy pojawiaja sie tezy, ktorym niestety nie moge
przytaknac.
Ostatnio modne sie stalo stwierdzenie "Polacy nie sa narodem mobilnym. Nie
potrafia podrozowac za praca". A ja uwazam, ze jest inaczej. "Polacy chetnie by
byli narodem mobilnym, gdyby tam, gdzie pojada byla praca".

Michal


--
Wysłano z serwisu OnetNiusy: http://niusy.onet.pl