Użytkownik "Wieslaw Bicz" <W...@o...pl> napisał w wiadomości
news:cushr8$3q1$1@atlantis.news.tpi.pl...

> Dla zrozumienia prawdziwego problemu należy sobie przede wszystkim
> odpowiedzieć na następujące pytania:
> Ile jest w Polsce firm, które mogą swoim pracownikom zapewnić dobre
> zarobki?
> Dlaczego tych firm jest za mało w porównaniu z sytuacją w niektórych
> innych krajach, do których poziomu pretendujemy?

Moja odpowiedz nie obejmuje calego zakresu problemu, ale chcialabym zwrocic
uwage na pewna kwestie.

Otoz w Polsce na niskim poziomie stoi umiejetnosc zarzadzania ludzmi,
wykorzystywania ich zdolnosci dla rozwoju firmy, kultura kontaktow
miedzyludzkich. Jest wiele firm, gdzie sila robocza opiera sie na wyzysku i
rotacji, jak tu ktos niedawno zauwazyl. Pracownik czujacy sie dobrze
traktowanym i szanowanym, nawet ten z niskiego i niskoplatnego stanowiska,
zwieksza jakosc swojej pracy, przynosi pomysly i jest gotow sie udzielac
przy ich realizacji, czasem nawet przyprowadza klientow robiac firmie dobra
poczte pantoflowa, jednym slowem dba o firme jako calosc, a nie tylko o swoj
prywatny interes, wierzac, ze jak firmie pojdze lepiej, to jemu rowniez. To
sie moze przyczynic do sukcesu firmy bardziej niz wiele osob uwaza. A firma,
zeby wiecej placic, musi miec (1) pieniadze (2) zrozumienie, ze duza czesc
sukcesu zawdziecza motywacji pracownikow. Brak (2) powoduje brak (1). W
Polsce mamy, odziedziczona moze po komunie, postawe wobec ludzi bardzo
odarta z szacunku. Wielu szefow nie docenia potencjalu zyskow, jaki tkwi w
motywacji, a szkolenia z tego zakresu sa przez wiele malych firm widziane
jako psychologiczne ble-ble nie warte inwestycji, bo nie przekladajace sie
na zyski - szczegolnie gdy nie chodzi o specjalistow, tylko o sprzedawczynie
w sklepie, handlowca, sekretarke, magazyniera. I tak - z powodu niskiej
motywacji - firma nie wzrasta tak, jak by mogla, tylko jakos sie to ciagnie
na wyrownanym poziomie, pieniedzy na wyzsze place nie ma... Niestety wiele
razy widzialam takie zjawisko i mam tez porownanie podejscia do tematu w
krajach o wyzszym poziomie cywilizacyjnym.

Zakoncze to moralizatorstwo opowiastka z zycia :) Na studiach popracowalam
troche dorywczo w pewnej firmie - nie byla to dluga wspolpraca z powodu
nieterminowosci wyplat, a na studiach kazda z podejmowanych przeze mnie prac
byla wylacznie dla pieniedzy. Firma byla nowa, mala i przezywala trudnosci,
ale szef byl super. rozumial, ze malo placi i ze sie opoznia z wyplatami,
wstydzil sie tego, tlumaczyl ludziom sytuacje firmy, staral sie nadrabiac
cieplem i zainteresowaniem sprawami z ich zycia, opiekunczoscia typu latanie
do apteki, gdy kogos z pracownikow nie mogacego opuscic stanowiska bolala
glowa. Atmosfera byla taka, ze jak nie starczalo pieniedzy na wyplaty,
pracownicy sami ustalali, jak dziela pule tego, co jest - kto ma teraz
wielkie potrzeby, kto moze troche poczekac. Byli to w wiekszosci studenci,
wiec utrzymanie mieli i dlatego ta wielkodusznosc byla mozliwa. Spotkalam
nie tak dawno temu kolezanke stamtad w centrum. Firma dzis "mieszka" w
scislym centrum pod prestizowym adresem, a ci, ktorzy wytrwali w niej z
tamtych czasow, osiagaja zarobki znacznie powyzej przecietnej w ich grupie
wiekowej. Takich historii zdarza sie w naszym kraju zdecydowanie za malo :)

I.