Dnia Wed, 10 Jan 2007 08:59:12 +0100, Marcin <l...@o...pl>
w <eo26ce$1d$1@pippin.nask.net.pl> napisał:

>
> Użytkownik "Nixe" <n...@f...peel> napisał w wiadomości
news:eo07fn$3pc$1@news.onet.pl...
>> X-No-Archive:yes
>> Użytkownik "Marcin" <l...@o...pl> napisał w wiadomości
>> news:eo040a$q6b$1@pippin.nask.net.pl...
>>
>>> Czy napisałem, że mówienie do kogoś po imeniu to problem z psychiką?
>>
>> Ok, napisałeś, ze ma podłożne psychologiczne.
>> Czy mógłbyś uzasadnić?
>
> Chodzi mi o o głośne obwieszczanie każdej czynności i kierowanie obwieszczenia do
konkretnej osoby, nie związanej z tematem w żaden sposób (patrz pierwszy post w
wątku). Podam przykład z życia:
> Podchodzi do mnie owa osoba i mówi znienacka:
>
> " Wiesz Marcinie, że Jarek sprowadził właśnie pyszne kalifornijskie wina? "

Odpowiedź: Nie wiem, kto to jest Jarek, nie odróżniam wina
kalifornijskiego od jakiegokolwiek innego, i nie interesuje mnie to,
więc proszę cię, abyś nie uszczęśliwiał mnie w przyszłości podobnymi
rewelacjami, które nie należą do moich obowiązków, a teraz mam pracę do
wykonania i oddal się szybko.
Po czym odwracasz się, i zajmujesz się pracą (albo symulowaniem,
zależnie, co do tej pory robiłeś).

> Po pierwsze nie mam zielonego pojęcia, kto to jest Jarek,
>o Jarku osoba wspomina przy mnie pierwszy raz, nie znam się na winach ni w ząb, a na
mówcę wszyscy wokoło patrzą jak na kosmitę.
> Ja go pytam:
>
> "Słuchaj, a kto to jest Jarek?"

Po cholerę go zachęcasz?

> Inny przykład: mój Znajomy poznał właśnie na gruncie służbowym człowieka, prezesa i
właściciela sporej firmy. Po spotkaniu opowiada:
>
> "Wiesz Marcinie, że auto Stefana znowu się zepsuło?"

Nie znam Stefana, nie obchodzą mniej ego problemy z autem, a teraz mam
pracę do...

> A Stefana, któego status zawodowy, a także materialny i społeczny, jest, delikatnie
mówiąc, INNY, poznał kilka minut temu.

Nie wdawaj się z nim w rozmowę, bo tylko go zachęcasz.
W momencie, gdy na to co do ciebie mówi a jest niezwiązane z pracą nie
reagujesz, gościu się zniechęci.

> To są zachowania, o których piszę, że mają jakieś podłoże psychiczne w
dzieciństwie.

Jesteś w przedszkolu czy w pracy?
W pracy masz pracować, a ten gościu ci przeszkadza, nie sznaując twojego
czasu. Nie widzę powodu, aby go szanować, mówisz raz, i przestajesz go
zauważać. No chyba że zależy ci na nim towarzysko, to wtedy cierp.

Nie interesuje cię to, co spowodowało taką ekstrawertyczność i parcie na
kontakty międzyludzkie u tego gościa.
Interesuje cię to, jak spowodować, aby owo parcie stało się dla niego
tak samo uciążliwe, jak dla całego otoczenia, odcinanie go od wsparcia
typu wdawanie się w gadki ma szanse to zrobić.
Jak bedzie chciał się leczyć, to niech idzie do jakiegoś
psychoanalityka, a nie emituje się w pracy.

> Marcin

Masz coś z łamaniem wierszy nie tak.

ja czyli jakub
--
Z zaparkowanego Forda Fulkersona wysiedli generał Grant i porucznik
Revoke.