> Sorry, ale widac, ze nie studiowalas i nie znasz praktyki radzenia sobie z
> tymi problemami.

Sorry, ale widać, że nie studiowałaś płatnie - tak, jak ja - w moim mieście,
gdzie były studia wieczorowe - oddział politechniki z większego miasta,
znajdującego się o 100 km stąd.
Na studia dzienne dla mnie, to moich rodziców nie było stać.
Dopiero za jakiś czas trafiła mi się w miarę płatna praca, co to żyć się
dało i studiować można było. Ale i ona się skończyła.

> Na uczelniach sa pracownie komputerowe. Na moich studiach wiele osob nie
> majacych komputera pisalo prace wlasnie w laboratoriach.

No właśnie. Na uczelniach są. A w oddziałach terenowych - brak laboratoriów.

> Do tego - i podobnie jest w punkcie dotyczacym ksiazek - ratunkiem sa
> kontakty spoleczne z innymi studentami i wzajemnie sobie swiadczona pomoc.
> Tzn. znajdujesz kolege czy kolezanke posiadajacych komputer i prosisz ich
o
> mozliwosc pisania pracy zaliczeniowej u niego w domu, albowiem nie masz
> komputera.

Na studiach to może i tak.
Zupełnie inne atmosfera jest wśród studentów na studiach dziennych,
a zupełnie inna na studiach płatnych, gdzie lekarz - dobrze zarabiający
specjalista 'koleguje' się tylko z tymi, którzy mają kasę i są na jego
poziomie
(finansowym).

> Tak wiec bedac ubogim materialnie czlonkiem "grupy samopomocy"
> nie zostaniesz odrzucona jako "pasozyt".

Hę, pomarzyć o dobrych, współczujących kolegach...
Ja znalazłam się bez pracy i po roku przeciągania chodzenia na te studia,
bez płacenia za semestry, musiałam zrezygnować, bo już mi nie starczało
pieniędzy na jazdy na labolatoria i część wykładów do tego większego
miasta...

I wiesz, co? I koledzy zaczęli mnie traktować jak powietrze, gdy
dowiedzieli się w końcu (nie ode mnie), że skreślono mnie z listy
studentów. Bardzo przykrym dla mnie wspomnieniem jest, gdy
chciałam, aby kolega zabrał mnie swoim samochodem na wykłady
(akurat zwolniło się miejsce - dowiedziałam się przypadkowo
i zanim ktoś je zajął - dzwoniłam do kolegi; oczywiście za przejazd
płaciłam - ale połowę tego, co PKS, czy PKP) - nie odpowiedział
mi wtedy od razu, a potem oddzwonił, że i żona jego akurat się zabiera,
i koleżanka żony... Mimo, że wiedział w jakiej jestem sytuacji. ;((

Rozważałam autostop, ale to była zima, a musieliśmy być na miejscu
(sobota) o 7:00 - zajęcia do 21:45 - naprawdę! Wcześniej, jak było
dla mnie jeszcze miejsce, albo później, jak jeździłam za zdobyte
pieniądze - PKS-em, to robiłam sobie dużo kawy (choć jej nie cierpię)
do termosu, żeby uważać na wykładach, bo naprawdę zależało mi
na tych studiach.
Autostopem jechałam kilka razy w życiu - boję się jeździć - nic nie
poradzę.

> Sa jeszcze czytelnie.

No są. Zaopatrzone w odpowiednie książki dla studentów tam, gdzie
są uczelnie. A to 100 km stąd.

> Na studiach nie jestes samotna. Ba, zeby byc samotnikiem z wyboru na
> studiach i nie stracic na tym za wiele, to trzeba miec kase, dobre zdrowie
> i talent. Dla mnie jednym z wazniejszych aspektow studiow dziennych, na
> ktorych sie spedza z innymi wiele czasu jest mozliwosc
zdobycia/pocwiczenia
> umiejetnosci dobrowolnej grupowej wspolpracy ku korzysci wszystkich
> czlonkow grupy.

Łza się w oku kręci... :```(

O! I widzicie, ja nie miałam mamusi i tatusia, którzy mogliby mi zafundować
studia dzienne - musiałam iść do pracy. Chciałam (i nadal chcę) na nie
zarobić - ale na pewno nie wyjdzie mi to z najniższej pensji... ;(

--
Koziorozec