Dzięki wszystkim za odpowiedzi i sprowadzenie mnie na ziemie.
Temat ten poruszyłem dlatego, że mój szef może mieć na mnie haka w postaci
powyższych spóźnień.
Cała sprawa toczy się oto, że zmuszony jestem często kłócić się z nim
(dosłownie) o swoje racje zawodowe i godność potraktowania gdy wszyscy inni
milczą.
Staram się być obiektywny w stosunku do ludzi. Jeżeli należy się komuś
zjebka, to nie gra dla mnie roli czy ktoś jest biedny czy bogaty, czy to
jest mój kolega, kierownik czy nawet jeden z wielu prezesów, każdemu według
uznania.
Mam przeczucie, że jeszcze tak troszkę i będą chcieli się mnie pozbyć gdyż
powoli zaczynają się tzw. schody.
Jestem rzetelnym pracownikiem, który bardzo starannie wykonuje swoją prace i
nawet za to też mam zjębke (np. za długo ustawiam lub naprawiam przyrządy)
gdy inni przysłowiowo leżą jajami do góry.
Praca jest bardzo odpowiedzialna, prawdę mówiąc wszystko zależy jak ustawię
przyrządy z których potem robione są rozliczenia finansowe za media
poszczególnych oddziałów lub przebiegają procesy technologiczne. Mały błąd i
ktoś płaci kilka tyś. zł. lub więcej w tą lub w tamtą.
Przy okazji wykonuję kilka innych zawodów w ramach jednego stanowiska pracy
, za które prywatnie bym był w stanie zarobić wypłatę w ciągu 3 dni.
Historia z innej beczki, wyobraźcie sobie, że zwalniają mnie do prac np na
komputerze, kierownicy, mistrzowie, księgowa, kadry itd. u mojego szefa.
Przychodzi godz. 13:30 i druga odprawa, a tu zjebka za to, że mnie zwalniają
i znowu muszę się kłócić, że zostałem zwolniony i to przez niego. Takich
przykładów jest więcej.
Paranoja i błędne koło.

PS
Być może reprezentuje PRL-owski styl myślenia, podyktowane jest to tym, że
większość władzy w zakładzie ma właśnie takie podejście. Rządzą całe klany
rodzinne, panują układy i układziki, a tego szaraczka na samym dole by
zgnoili za głupią złotówkę.
Żal mi też ludzi pracujących w prywatnych firmach, widzę u siebie na
zakładzie jak są wykorzystywani, w jakich warunkach przychodzi im pracować i
to za psie pieniądze.Można śmiało powiedzieć, że w ich oczach jestem
szczęściarzem.

Pozdrawiam
Jarek