> Sumienność i zaangażowanie są cenione. Jeśli ktoś nie będzie miał tych
> cech przy myciu podłogi (skoro już się zabrał za taką pracę, to niech ją
> wykonuje, a nie udaje), to nie będzie miał w żadnej innej pracy.

Sumienność i zaangażowanie to obowiązek pracownika, jeżeli chce
nim pozostać oczywiście.
Natomiast nie zawsze jest to właściwie cenione i wynagradzane.


> Teraz jeśli zaprzyjaźnione biuro rachunkowe potrzebuje kogoś do roli
> asystenta biurowego (napisać pismo, iść wysłać je na poczcie, pojechać
> do klienta odebrać faktury) - która to praca nie wymaga szczególnych
> kwalifikacji, to owa sprzątaczka B może z czystym sumieniem zostać
> polecona do takiej roli.

Jeszcze nie słyszałam o takim zdarzeniu, aby sprzataczkę polecać
zaprzyjaźnionej firmie w charakterze asystentki, choć jest to mozliwe.



> Nie jest to na pewno droga do polecenia komuś, kto chciałby pracować
> jako menedżer albo starszy programista, ale analogię dla tego rodzaju
> stanowisk może chyba każdy myślący człowiek zbudować samodzielnie.

Jaką analogię? Jeżeli ktoś jest sumiennym programistą, to czy jego szef go
rekomenduje na stanowisko dyrektora np. banku?
Pracowałam w kilku firmach, ale nie zdarzyło się nigdy by trafił się
dyrektor,
który nigdy dyrektorem wczesniej nie był; zawsze musiał się wykazać
osiągnieciami
i stażem na podobnym stanowisku i w podobnej branży.
Wyjątki się zdarzają, ale czy z tego należy wyciągać aż tak daleko idące
wnioski?

R.