Tak. Jeszcze troche poczekajcie, aż dopadnie was pięćdziesiątka. Aż dopadnie
Was choroba. Aż po 20 latach pracy dostaniecie 500 złotych miesięcznie.
Co z tym zrobić?
Opłacić mieszkanie, a co z jedzeniem?
Kupować żywność, a gdzie środki na leki zaordynowane przez lekarza (też
kosztuje)?
Owszem, mam mieszkanie. I co z tego?
Można sprzedać za - powiedzmy 60 tysięcy? A potem? Mogę tułać się po
schroniskach, kanałach, działkach? Na jak długo starczy tej kasy? I co potem?
Godne życie? Śmieszne życie!
Szukam pracy, żeby dorobić. Choroba ogranicza moje możliwości. Ale...
Wszyscy mówią: ciesz się, że masz te 500 złotych, praca musi byc dla młodych.
Jestem stara, fakt. Nie ma dla mnie pracy, fakt.
Jak mam przeżyć następne czterdzieści lat (moja rodzina z obu stron jest
długowieczna)? A może skończyć z sobą?
Kiedyś chidziłam często do kina, nie opuściłam żadnej premiery w teatrze,
kupowałam książki i prasę. Dzisiaj - prawie nie wychodzę z domu, bo buty, które
dostałam od koleżanki są trochę zbyt małe dla mnie i nie mogę w nich chodzić.
Rozrywek zero. Bez radia, bez telewizora.
Mam tylko komputer jako narzędzie pracy. Pracy, której nie ma dla mnie i dla
moich równolatków.

Chciałabym mieć 20 lat. Chciałabym mieć 35 lat. Jeszcze miałabym jakieś szanse
na życie.

Pozdrawiam

Koral

--
Wysłano z serwisu OnetNiusy: http://niusy.onet.pl