PawełW napisał:

> Niestety nie pamiętam... nie interesowała mnie wtedy długość pracy - tylko
> koleżanki w podstawówce :)
> Ale fakt iż koszty takiego działania byłyby spore. Tyle, że nie do końca o
> kmoszty mi chodziło a raczej o normalniejszych mniej zmęczonych ludzi,
> mających więcej czasu dla siebie. Niestety dla zbyt wielu ludzie się nie
> liczą - tylko kasa.

Ale w gospodarce te dwa zagadnienia są nierozerwalne. W latach 80.
gospodarka ledwo zipała - wiekszość zapewne wymieni jako powód olimpiadę
moskiewską, gospodarkę wojenną stanu wojennego, socjalizm, ale po części
to strajki i 5. dniowy tydzień pracy spowodowały, że sytuacja była zła
przez długi okres czasu. I to właśnie liberalne okresy gospodarcze
[cokolwiek bym nie powiedział negatywnego na ten temat] miały największy
wpływ na rozwój gospodarczy miast i państw.


> Takie podłe czasy.

Cały problem z rozległą dziedziną HR polega na tym, że wszelkie sposoby
zhumanizowania pracy po pewnym czasie waliły pracodawców w łeb - Oni po
prostu nie mają wymiernych korzyści w humanizowaniu pracy [jak jeden
pracownik się wypali, to na jego miejsce znajdzie się 10 za połowę
pensji] - oczywiście pracodawca może chcieć zainwestować w swoją markę
wśród pracobiorców, licząc, że sytuacja na rynku pracy może się w pewnym
momencie diametrialnie zmienić. Jeżeli tego nie zrobi, to już jego
strata - pisałem już o tym, że w W-wie [wiadomo - ożywienie zaczyna się
od dużych ośrodków] hipermarkety powoli zaczynają szukać pracowników -
ostatnio nawet jeden zrobił wielką akcję [ogłoszenia w gazecie, autobus
trąbiący przez megafon, dzień otwarty]. Również z ogłoszeń wnoszę, że
pracodawcy, którzy wynieśli się z W-wy [nawet do Janek], zaczynają
powoli odczuwać brak chętnych.

I naprawdę nie uważam, że 5 dni po 8 godzin, uniemożliwia normalne
kontakty towarzyskie - przesada jest gorsza od faszyzmu. ;)

Flyer