Użytkownik TS <f...@o...pl> w wiadomości do grup dyskusyjnych
napisał:atdq2q$1as$...@n...onet.pl...
[...]
> Tylko dlaczego niby inni mają im tą spokojną, niewymagającą pracę
zapewnić?


Nie lubię się powtarzać, ale w tym miejscu nie potrafię się powstrzymać:
Dlatego, że jeśli ci inni potrafią patrzeć dalej niż za czubek własnego
nosa, to zrozumieją, że długofalowo jest to w ich własnym interesie,
chyba że odpowiada im perspektywa życia w kraju, w którym ulice
pełne są ludzi nie mających nic do stracenia, a zwłaszcza nie bojących
się więzienia, bo dla wielu z nich może to być jedyny sposób na przeżycie.


> Dlaczego ktoś kto haruje jak wół, ma uzyskane ze swojej pracy korzyści
> rozdawać innym?


Rozdawania korzyści nikt od Ciebie nie wymaga, ale mógłbyś
np. dobrowolnie zrezygnować z pracy umożliwiając w ten sposób
komuś poharowanie za Ciebie, a sam dzięki temu zyskałbyś
wspaniałą sposobność udowodnienia, że jeśli nie siedzi się
na kanapie, to można bez większych problemów znaleźć pracę.
Ale mówiąc bardziej poważnie, dlaczego nie protestujesz,
że musisz rozdawać korzyści ze swojej pracy np. policjantom,
którzy łapią za Ciebie przestępców, albo żołnierzom
przygotowującym się do obrony Twojej ojczyzny, a tak zdecydowanie
odrzucasz perspektywę finansowania kogoś, kto by za Ciebie
(i dla Ciebie) budował autostrady i inną infrastrukturę, której
tak bardzo Polsce brakuje?


> > Dzisiaj jest tak, ze albo rozepchniesz sie lokciami, stracajac innych
albo
> > sam bedziesz przemieral glodem.
>
> Tak było zawsze, jest i będzie.


Jeśli tak miałoby być zawsze, to to by oznaczało, że nasza Ziemia
będzie zaludniona głównie przez idiotów. No bo wiadomo,
że przy tak szalonym rozwoju techniki prawdopodobnie już
za kilkadziesiąt lat praca kilku procent ludności będzie w stanie
zapewnić dostatni byt całej ludzkości (tak jak teraz w krajach
rozwiniętych kilka procent ludności jest w stanie wyżywić
cały naród i jeszcze ma olbrzymie nadwyżki żywności).
Wreszcie człowiek osiągnie taki szczebel cywilizacji, kiedy
"harowanie jak wół", jak to określasz, przestanie być niezbędne
do przeżycia. No tak, ale pod warunkiem, że że o naszym losie
nie będą nadal decydowali fanatycy czystego kapitalizmu.
Bo jeśli będą, to zamiast cieszyć się z nieuchronnego nadejścia
tej epoki, będziemy się trząść ze strachu, że stracimy pracę
i będziemy przymierali głodem.



> To jest jego firma, jego ryzyko. Jak będzie miał kaprys, to może całkiem
> firmę zlikwidować i "g" to powinno kogokolwiek obchodzić. A jeśli to komuś
> nie pasuje, toniech w to miejsce założy własną firmę.
[...]
> A jednak wielu, bardzo wielu, siedzi i czeka na kanapie. I tylko krzyczą,
że
> im "się należy", a pracować im się nie chce.


Jeśli piszesz, że nie chce im się pracować, to znaczy, że praca
dla nich jest, tylko oni jej nie przyjmują. Czyli rozumiem, że dostali
kilka propozycji z urzędu pracy i je odrzucili. Ale jeśli tak,
to nie przyznano im zasiłku, czyli siedzą na kanapie i przejadają
własne oszczędności. W takim razie, używając Twoich słów,
"g" to powinno kogokolwiek obchodzić.
Jeśli natomiast nie dostali tych propozycji i przyznano im zasiłek,
to prawdziwymi nierobami są urzędnicy w urzędzie pracy,
którzy nie znaleźli pracy, która, jak sugerujesz, jest, i co nas
podatników naraziło na wypłacanie nienależnych zasiłków.
Z moich wcześniejszych obserwacji wynika, że tak się dziwnie
składa, iż najczęściej bezrobotnych nierobami nazywają właśnie
prawdziwe nieroby, czyli ludzie opłacani z naszych podatków,
np. pracownicy naukowi, którzy za swoją pensję niewiele robią,
a jeszcze wykorzystują do swoich prywatnych celów państwowy
sprzęt i dostęp do internetu. Może działa tu stara zasada
"łapaj złodzieja"?

Pozdrawiam
Artur