Użytkownik Rafal <?@?.?> w wiadomości do grup dyskusyjnych
napisał:atpern$hgu$...@n...tpi.pl...
>
> Użytkownik Artur Lato <a...@p...onet.pl> w wiadomości do grup
> dyskusyjnych napisał:atnot7$li2$...@n...onet.pl...
[...]
> > I chyba nie musi. Np. wątpię, żeby wiedzę taką posiadał rolnik
> > sprzedający jabłka przy drodze, chociaż bez problemu potrafi
> > wyznaczyć cenę równowagi na swoje jabłka, np. w taki sposób
> > jak opisałem wyżej.
>
> Rolnik wyznacza cenę równowagi?
> Ty wiesz wogóle co to jest cena równowagi?
>
> O to chodzi, że oczekiwania rolnika co do ceny po jakiej chce on sprzedać
> jabłka, to jest tylko połowa tego co wpływa na cenę równowagi.
> Cena po której chce on sprzedać zderza się z ceną po której konsument
zgodzi
> się te jabłka kupić.
> I to jest dopiero cena równowagi.
> Haha - gdyby to rolnik wyznaczał cenę równowagi (albo chociaż ją znał), to
> ja zaraz brałbym się za rolnictwo i zarabiał miliony.


Zamiast się śmiać i sprowadzać najprostsze rzeczy do absurdu,
może byś najpierw dokładniej czytał. Napisałem dosłownie:
"chociaż bez problemu potrafi wyznaczyć cenę równowagi
na swoje jabłka, np. w taki sposób jak opisałem wyżej".
A wyżej opisałem wyznaczanie ceny metodą prób i błędów,
co do której sam przyznałeś, że tak właśnie działa wolny rynek
i podałeś przykład sklepikarza i klienta.
Widzę, że masz wyjątkowy talent do komplikowania i gmatwania
najprostszych rzeczy. W tym wypadku przyczepiłeś się
do jednego sformułowania "równowaga rynkowa" i rozumiesz go
jako termin naukowy, wynikający z przecinania się "krzywych
popytu i podaży", itp. A przecież z ogólnego sensu mojej wypowiedzi
wynikało, że chodzi o potoczne rozumienie tych słów - mianowicie
taki stan, w którym przeważnie towar czeka na klienta a nie odwrotnie,
nie ma wielogodzinnych kolejek ani kartek. Taki stan jaki był w PRL-u
np. w latach 60-tych, a w innych krajach realsocjalizmu prawie zawsze.
Oczywiście, zgodnie z Twoimi definicjami to nie była równowaga
rynkowa, bo ceny ustalali urzędnicy. Ale ja miałem na myśli właśnie
taki stan, bo niezapewnienie *takiego* stanu (a nie Twojej naukowo
zdefiniowanej idealnej równowagi) w ostatnim okresie istnienia PRL-u
jest wciąż używane jako koronny argument dyskredytujący cały tamten
system.
I nadal podtrzymuję to co napisałem na początku, mianowicie,
że zapewnienie takiego stanu nie jest żadną sztuką również
w tak beznadziejnym systemie jak realny socjalizm - wystarczy
(pomimo protestów robotniczych) ustalić odpowiednio wysokie ceny
(i oczywiście nie godzić się na wzrost płac "goniący" te ceny),
czyli po prostu być nie mniej twardym niż obecne władze,
a zwłaszcza NBP i RPP, które pod żadnym naciskiem nie zgodziłyby się
na drukowanie pustego pieniądza.


> Może jeszcze się odezwę w tej dyskusji, ale już tylko rekreacyjnie, kiedy
> będę mógł odpowiedzieć krótko bez wchodzenia w szczegóły.


Tak, chyba tylko w tym jednym punkcie się zgadzamy, mianowicie,
że nie ma sensu tracić dalej czasu na taką dyskusję.

Pozdrawiam
Artur