Witam.

Tak sobie czytuje wypowiedzi przedmówców i naprawdę się dziwię pewnym
problemowm. Ulegamy ciągle stereotypom:
_informatyk_ - gość granatem od życia oderwany z problemami w komunikacji
dodatkowo brudas i niechluj, zapadający na schizofremie, ogólnie bardzo
mądry. No, bo na informatykę dostał się bez znajomości, bo chciał dużo
zarabiać /więcej niż górnik/ itp...

IMO w każdym zawodzie znajdą się jakieś trochę *wygniecione* jednostki.
Przeraża mnie myśl, że tzw. informatycy zarabiający sensowną kasę w
porównaniu z innymi zawodami np. nauczycielem lub lekarzem są tak butni i
nadęci, bo tyle się uczyli. Każdy się jakoś uczył. Inni mieli więcej lub
mniej szczęścia, zdolności, odwagi i siły przbicia w tzw. szkole średniej
lub na egzaminie wstępnym dali dupy. Skończyli kierunki wyjściowe lub
niewyjściowe. Nieustanie muszą udowadniać w pracy że są coraz lepsi mimo
naporu młodej i wykształconej kadry.
Ja już mam dość udowadniania, bo skończyłem politechnikę ze środka w
rankingu /kierunek pokrewny do informatycznego/. A tu koleś przyjdzie
dopiero po studiach i się unosi, bo przecież skończył PW lub PWr, a poziom
wiedzy w rzeczywistości jest żałosny zdolności komunkacyjne nikłe. A
wymagania co do zarobków - bez komentarza.
Wnioski:
1. studia i świat to nie tylko informatyka, ale też istnieją inne kierunki
/zobaczymy co będzie z naszymi informatykami za kilka lat/
2. ciekawy dyplom nie gwarantuje pracy dobrze płatnej - ważne są
umiejętności
3. jeśli ktoś ma znajomości to nie powinien się przejmować
4. jeśli chcesz w tym kraju do czegoś dojść to musisz być cholernie dobry
w swojej działce lub założyć DG i ostro kombinować /czasami oszukiwać/ lub
wyjechać zagranicę