Egzekucja świadczeń pieniężnych z wynagrodzenia pracownika

Egzekucję wynagrodzenia przeprowadza komornik, właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dłużnika. Zajęcia dokonuje się poprzez doręczenie zakładowi pracy, w którym zatrudniony jest dłużnik, stosownego wezwania. Równocześnie komornik zawiadamia dłużnika, że do pełnego zaspokojenia długu nie wolno mu odbierać wynagrodzenia (poza częścią wolną od zajęcia). Ponadto, komornik dokonując zajęcia wynagrodzenia za pracę dłużnika wzywa zakład pracy do:

• przedstawienia, za okres trzech miesięcy poprzedzających zajęcie, za każdy miesiąc oddzielnie, zestawienia wynagrodzenia dłużnika za pracę oraz oddzielnie jego dochodu z wszystkich innych tytułów,
• podania, w jakiej kwocie i w jakich terminach zajęte wynagrodzenie będzie przekazywane wierzycielowi,
• w przypadku istnienia przeszkód do wypłacenia wynagrodzenia za pracę, zakład pracy powinien złożyć oświadczenie o rodzaju tych przeszkód, a w szczególności podać czy inne osoby roszczą sobie prawa do zajęcia wynagrodzenia dłużnika,
• czy i w jakim sądzie toczy się sprawa o zajęte wynagrodzenie oraz czy i o jakie roszczenia została skierowana do zajętego wynagrodzenia egzekucja przez innych wierzycieli.

Zakład pracy zobowiązany jest do przekazywania zajętego wynagrodzenia bezpośrednio wierzycielowi egzekwującemu. Zobowiązany jest również do zawiadomienia komornika o pierwszej wypłacie. Pracodawca zobowiązany jest do przekazania zajętego wynagrodzenia komornikowi w sytuacji, gdy do wynagrodzenia skierowana jest jeszcze inna egzekucja, a wynagrodzenie w części wymagalnej nie wystarcza na pokrycie wszystkich egzekwowanych świadczeń.

Egzekucji z wynagrodzenia za pracę, po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne i zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, podlegają takie należności, jak:

• sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na zaspokojenie świadczeń alimentacyjnych,
• sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na pokrycie należności innych niż świadczenia alimentacyjne,
• zaliczki pieniężne udzielone pracownikowi,
• kary pieniężne za nieprzestrzeganie przepisów BHP, przepisów przeciwpożarowych, opuszczania miejsca pracy bez usprawiedliwienia, stawienia się do pracy w stanie nietrzeźwości lub spożycia alkoholu w czasie pracy.

Przepisy Kodeksu Pracy nakazują, aby potrąceń dokonywano w takiej kolejności, w jakiej zostały wymienione. Należności mające kolejne miejsce w hierarchii podlegają zaspokojeniu wówczas, gdy zostanie zaspokojona należność mająca pierwszeństwo. Pracodawcy przysługuje prawo do potrącania z wynagrodzenia za pracę jeszcze innych należności, ale tylko w przypadku, gdy pracownik wyrazi na to zgodę na piśmie.